لوایح بی‌طرفی دهه ۱۹۳۰

لوایح بی‌طرفی (انگلیسی: Neutrality Acts‎) را کنگره ایالات متحده آمریکا در دههٔ ۱۹۳۰ در واکنش به تنش‌های موجود در اروپا و آسیای شرقی، که در نهایت منجر به جنگ جهانی دوم شد، تصویب کرد. این لوایح از نتایج انزواطلبی و خواست عدم مداخله در افکار عمومی آمریکا بود که پس از مداخلهٔ پرهزینهٔ آمریکا در جنگ جهانی اول رشد یافت.

امروزه محققان نگاهی عمدتاً منفی به این لوایح دارند، چرا که بین نیروهای متجاوز و قربانیان تمایزی قائل نمی‌شد و توان دولت آمریکا در کمک‌رسانی به بریتانیا و فرانسه علیه آلمان نازی را محدود می‌کرد. این لوایح در ۱۹۴۱ پس از حملهٔ زیردریایی‌های آلمانی به کشتی‌های آمریکا و حمله ژاپن به پرل هابر عملاً فسخ شدند.

منابعویرایش