مردم غربتی

گروهی کولی ساکن ایران و افغانستان

مردم غربتی یا غربت یک گروه عشایر ساکن غرب ایران[۱] و افغانستان هستند.[۲] زبان آن‌ها غربتی نامیده می‌شود که گویشی از زبان دومری است.[۳] آن‌ها از کولی‌ها متفاوت هستند اما هر دو به یک زبان سخن می گویند.[۴] گروه‌هایی از غربتی‌ها به مهاراشترای هند نیز مهاجرت کرده‌اند.[۵]

غربتی
مناطق با جمعیت چشمگیر
ایران، افغانستان
زبان‌ها
غربتی، فارسی
دین
اسلام
قومیت‌های وابسته
کولی‌ها

منابعویرایش

  1. FREDRIK BARTH (1961). NOMADS OF SOUTH PERSIA. p. 91.
  2. John Middleton (1995). Africa and the Middle East. G.K. Hall Company. p. 106. ISBN 978-0-8161-1815-1.
  3. International Encyclopedia of Linguistics. Oxford University Press. 2003. p. 291. ISBN 978-0-19-513977-8.
  4. Roma. 4. Roma Publications. 1978. p. 43.
  5. Aparna Rao; Michael J. Casimir (2003). Nomadism in South Asia. Oxford University Press. p. 60. ISBN 978-0-19-565745-6.