مرد بیمار اروپا اصطلاحی بود که به امپراتوری عثمانیِ در حال ضعف و زوال، اطلاق می‌گردید. در عرف دیپلماتیک مرد بیمار را به کشوری می‌گویند که احتمال سقوط آن وجود دارد.

در ۱۸۴۴ نیکلای اول تزار روسیه در سفر خود به انگلستان به لرد ابردین و لرد پالمرستون گفت: «عثمانی مردی در حال نزع است. ما می‌توانیم او را زنده نگاه داریم، اما او خواهد مرد و باید بمیرد.»[۱]

لرد جان راسل سیاستمدار انگلیسی که رهبری حزب ویگ (این حزب بعدها به حزب محافظه‌کار شهرت یافت) را در دست داشت به نقل از نیکلای اول، تزار روسیه، حکومت در حال ضعف و زوال عثمانی را مرد بیمار اروپا نامید و از آن به بعد این اصطلاح در روابط بین‌الملل ماندگار شد.[۲][۳]

منابعویرایش