طراحی نشان‌ها در بسیاری موارد به صورت دلبخواهی و بر اساس تمایلات فرد انجام می‌شد، در حالی که در مواردی دیگر طراحی آنها در بستگی مستقیم با نام، محل سکونت، خاستگاه، یا شغل صاحب نشان صورت می‌پذیرفت. نشان‌های اخیر «نام-نشان‌ها» (canting arms) خوانده می‌شوند که نام، محل سکونت، خاستگاه، یا شغل صاحب نشان را بواسطه همسانی‌ها یا شباهت‌های تصویری بازتاب می‌دهند. برای مثال، اگر نام فامیل صاحب نشان "smith" (این واژه در انگلیسی به معنای آهنگر (فلزکار) است) باشد، با نقش سندان در مقام نگاره‌ای نمادین به نام صاحب نشان گریز زده می‌شود.[۱]

پی‌نوشت‌هاویرایش

  1. کلانی، رضا. مقدمه‌ای بر تاریخ و مبانی نشان‌شناسی، ص133

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

کلانی، رضا. مقدمه‌ای بر تاریخ و مبانی نشان‌شناسی، عصر نوین، تهران، ۱۳۹۴. شابک 8-24-7315-600-978 | گوگل‌بوک