باز کردن منو اصلی

ناهید [Nāhid]، برگرفته از نام «آناهید» [Anāhid] در پارسی میانه و «آناهیتا» [An-āhita] در پارسی باستان است. این نام از پیشوند منفی «-an» (یعنی «نا-») و واژهٔ اوستایی «-āhita» (یعنی «آلوده») ساخته شده است و یعنی «نالوده» (نا آلوده)، «بی‌آلایش»، و «پاک».[۱]

ایزدبانوی آبهاویرایش

آناهیتا، در فرهنگ ایران باستان، ایزد آبان (آب‌ها) است که استراب (یعنی «ستارهٔ آب‌ها») نیز نامیده می‌شده است.

ستارهویرایش

«ناهید»، نام دیگر ستارهٔ گردان زهره (ونوس) در سامانهٔ خورشیدی است. جایگاه آن در دانش هیئت، گسترهٔ (اقلیم) پنجم در آسمان سیُم است. آن را «ستارهٔ خنیاگر» نیز می‌نامند.[۲]

چند نمونه از سروده‌هایی که نام ناهید در آن‌ها آورده شده است:

خداوند کیوان و گردان سپهرفروزندهٔ ماه و ناهید و مهر
از کحل شب چو دیدهٔ ناهید شب گمارروشن شود چو اختر صبح منورم
نخستین فلک ماه را منزل استدگر تیر را باز ناهید راست
سماع ناهید آخر ز مردمان که شنیدکه خواند او را اخترشناس خنیاگر
(مسعود سعد، دیوان، ص 348)

نام دخترانهویرایش

نام‌های «ناهید»، «آناهید» و «آناهیتا»، در میان ایرانیان، برای دختران گذاشته می‌شوند.

پانویسویرایش

  1. فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی/ محمد حسن دوست؛ زیر نظر بهمن سرکاراتی. - تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، نشر آثار، 1383. جلد اول، ص. 66 شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۲۸-۱
  2. «ناهید». واژه یاب.