ناهید

ناهید [Nāhid] از نام «آناهید» [Anāhid] در پارسی میانه و «آناهیتا» [An-āhita] از پارسی باستان است. این نام از پیشوند منفی «-an»، یعنی «نا-» و واژهٔ اوستایی «-āhita»، یعنی «آلوده» پدید آمده و معنی آن «نا آلوده»، یعنی پاک و بی گناه، است.[۱] واژهٔ پارسی «آهو» به معنی «عیب و گناه» نیز از همین ریشه است...

محتویات

ایزدبانوی آبهاویرایش

ناهید در فرهنگ ایران باستان بمعنی آناهیتا، ایزدبانوی آب‌ها است که در باستان استراب یا ستارهٔ آبها نامیده می‌شده است.

ستاره صبحویرایش

ناهید نام دیگر ستاره صبح یعنی همان سیاره زهره است که در علم هیئت مکان او فلک سیم است و اقلیم پنجم بدو تعلق دارد. آن را مطربهٔ فلک گویند. نام دیگر آن، زهره (مأخوذ از زبان عربی) و نام اروپایی آن «ونوس» (Venus) (برگرفته از الههٔ زیبایی اساطیر رومی) است. در نجوم جدید سیارهٔ دوم از منظومهٔ شمسی است.

از کحل شب چو دیدهٔ ناهید شب گمارروشن شود چو اختر صبح منورم

ستاره فلک سوم:

نخستین فلک ماه را منزل استدگر تیر را باز ناهید راست

ستاره خنیاگر:

سماع ناهید آخر ز مردمان که شنیدکه خواند او را اخترشناس خنیاگر
(مسعود سعد، دیوان ص 348))

نام دخترانهویرایش

«ناهید»، «آناهید» و «آناهیتا» به عنوان نام دختر در میان ایرانیان، تاجیکان، ارمنیان[نیازمند منبع] و برخی دیگر از اقوام پیرامون ایران رایج است. ناهید کنایه از دختر رسیده همچنین ناهیده یا ناهده نیز می‌باشد.

پانویسویرایش

  1. فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی/ محمد حسن دوست؛ زیر نظر بهمن سرکاراتی. - تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، نشر آثار، 1383. جلد اول، ص. 66 ISBN 964-7531-28-1