نبرد وزیرستان ۱۹۳۶-۱۹۳۹

نبرد وزیرستان در سالهای ۱۹۳۶–۱۹۳۸ یک سلسله مبارزاتی بود که توسط ارتش هند انگلیس علیه روسای قبایل مستقل مستقر در منطقه وزیرستان انجام شد. این نبرد زیرمجموعه جنگ جهانی دوم به‌شمار می‌رود؛ نبرد با شورش میرزالی خان و پیروان ملی پوش پشتون او علیه تجاوز انگلیسی‌ها آغاز یافت. وی یک همزن مذهبی و سیاسی بود که احساسات ضد انگلیس را در منطقه گسترش می‌داد و اعتبار دولت هند آنزمان را در وزیرستان تضعیف می‌کرد. انگلیسی‌ها میرزالی خان را «فقیر ایپی» نامیده، شروع به سرکوب او نمودند و با تلفات بی‌شمار موفق به شکست او شدند.[۱]

نبرد وزیرستان ۱۹۳۶–۱۹۳۹
Hawker Hart ExCC.jpg
تاریخ۱۹۳۶–۱۹۳۹
موقعیت
وزیرستان و ولایت شمال غربی هند انگلیس
نتایج سرکوب شورش توسط قبایل مستقل وزیر توسط ارتش انگلیس و هند
طرف‌های درگیر
Flag of Waziristan resistance (1930s).svg وزیرستان

بریتانیا امپراتوری بریتانیا

فرماندهان و رهبران
Flag of Waziristan resistance (1930s).svg میرزالی خان راج بریتانیا جان کولی‌ریج
قوا
۴٬۰۰۰ افراد قبیلوی ۶۰٬۰۰۰ سرباز بریتانیا
تلفات و ضایعات
؟ ؟

پیش‌زمینهویرایش

 
کمپ رزمک، ۱۹۳۸، وزیرستان

در سالهای ۱۹۱۹–۱۹۲۰، انگلیسی‌ها شروع به مبارزه علیه قبایل وزیر کردند. درگیری‌های جزئی تا سال ۱۹۲۱ ادامه داشت اما پس از استقرار یک پادگان دائمی در رزمک، یک دوره صلح نسبی در منطقه برقرار شد. در طول سالهای ۱۹۲۱–۱۹۲۴، انگلیس شروع به جاده‌سازی در منطقه نمود که منجر به درگیری‌های بیشتر در طول مبارزات ۱۹۲۱–۱۹۲۴ شد. در سال ۱۹۳۶، مشکلات در وزیرستان به شکل یک تحریک سیاسی و مذهبی توسط میرزالی خان دوباره شعله‌ور شد. برای مدتی، ناآرامی‌های فزاینده ای در منطقه بوجود آمده بود که با درک ضعف عزم انگلیس برای حاکمیت به دنبال تعدادی از تغییرات قانون اساسی در هند تقویت می‌شد. با این حال، به دنبال محاکمه یک دانشجوی مسلمان به اتهام ربودن یک دختر هندو، میرزالی خان شروع به گسترش جدی احساسات ضد انگلیس کرد و ادعا کرد دولت در یک مسئله مذهبی دخالت می‌کند.[۲]

نبردویرایش

نتیجهویرایش

پس از سال ۱۹۳۹، سرحدات شمال غربی هند ساکت شد، و به‌طور سیاسی در آرامش بسر می‌برد. جدا از شورش‌های گاه بی گاه به یک روستا یا حمله به یک پادگان، اوضاع تا پایان حکومت انگلیس در سال ۱۹۴۷ به همین ترتیب ادامه داشت.[۳]

منابعویرایش

  1. Wilkinson-Latham, p. 28.
  2. Barthorp, p. 158.
  3. Beattie, Chapter 7