نمایشنامه،[۱] پی‌یِس (به فرانسوی: pièce de théâtre) یا تئاتر نوشت به متن قابل نمایش در تئاتر گفته می‌شود. نمایشنامه معمولاً در قالب گفتگو بین شخصیت‌ها نوشته می‌شود؛ و به نویسنده‌اش «نمایشنامه‌نویس» می‌گویند.

پوستر چاپ سنگی از تئاتر نوشت «مزرعه ۱۰» در ژانر وسترن به‌حوالی ۱۸۸۲ میلادی.

مکان و زمان رخ دادن حوادث و نیز توضیح دربارهٔ صحنه قبل از نوشتن متن نمایش اهمیّت دارند. در نمایشنامه حالات چهره بازیگر نیز ذکر می‌شود. هر پرده از نمایش شامل بخش‌های مختلفی‌ ست که ساختار نمایشنامه را تشکیل می‌دهند.

کتاب‌شناسی نمایشنامه‌نویسی به زبان فارسیویرایش

در جدول زیر کتاب‌هایی که دربارهٔ نمایشنامه‌نویسی به زبان فارسی منتشر شده‌اند فهرست شده‌است:

تاریخ چاپ عنوان کتاب‌ها نویسنده مترجم ناشر توضیح
۱۳۸۶ راهنمای عملی نمایشنامه‌نویسی نوئل گریگ مصطفی امینی نشر افراز کتاب آموزشی نمایش‌نامه‌نویسی با ۱۲۹ تمرین کاربری
1392 نگاهی به مبانی نمایشنامه نویسی و تحلیل نمایش بابک دهقانی - مولف کتابی در 130 صفحه با تمرین برای نمایشنامه نویسی
1397 تئاترنویسی سپید، درآمدی بر تئاترنویسی پست‌مدرنیستی سعیدرضا خوش‌شانس - یکشنبه کتابی درباره پست‌مدرنیسم و تئاترنویسی (نمایشنامه‌نویسی) پست‌مدرنیستی
1366 شناخت عوامل نمایشی ابراهیم مکی - سروش کتابی درباره چیستی عوامل نمایشی و مؤثر در شکل‌گیری درام
1380 آناتومی ساختار درام نصرالله قادری نیستان کتابی درباره ساختار درام (نمایشنامه)

منابعویرایش

  1. «نمایشنامه» [هنرهای نمایشی] هم‌ارزِ «play, drama, theatre»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر سوم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸ (ذیل سرواژهٔ نمایشنامه)

جستارهای وابستهویرایش