تفاوت میان نسخه‌های «کنستانتین برانکوشی»

جز
ربات ردهٔ همسنگ (۲۴) +املا+مرتب+تمیز (۴،۶): + رده:مدرسه پاریس
جز (ربات: حذف میان‌ویکی موجود در ویکی‌داده: ۴۱ میان‌ویکی)
جز (ربات ردهٔ همسنگ (۲۴) +املا+مرتب+تمیز (۴،۶): + رده:مدرسه پاریس)
کودکی برانکوشی در روستایی در کوه‌های «کارپاتیان» رومانی گذشت. منطقه‌ای که صنایع دستی سنتی و محلی آن به ویژه حکاکی روی [[چوب]]، معروف است.
الگوهای ساده هندسی این کارها در آثار او دیده می‌شود. نیکولای و ماریا برانکوشی پدر و مادرش رعیت‌های فقیری بودند که در ازای دستمزد کم، سخت کار می‌کردند.
کنستانتین از ۷ سالگی چوپانی گله [[گوسفند|گوسفندان]] خانواده اشخانواده‌اش را به عهده داشت.
در حکاکی و ساخت اشیای چوبی که در کودکی می ساخت استعداد زیادی نشان داد.
با اراده قوی و مصممی که داشت اغلب از خانه و دعواهای پدر و برادر بزرگش فرار می‌کرد . در ۹ سالگی برای پادویی از روستا به نزدیک‌ترین شهر بزرگ رفت. در ۱۳ سالگی به کریوا رفت و چند سالی در یک مغازه بقالی کار کرد.
برانکوشی، مانند بسیاری از هنرمندان نوگرا، به هنر بدوی جلب شد، ولی بیش از آن تحت تأثیر هنر قومی زادگاهش و هنر مشرق‌زمین قرار گرفت.
او با ساده سازی شکلها به نتایج درخشان دست یافت، چنان که یکی از نخستین مجسمه‌هایش به نام بوسه(۱۹۰۸) را برگردان سه بعدی پرده دوشیزگان آوینیون [[پابلو پیکاسو]] می‌دانند.
برانکوشی بر خلاف پیکاسو همواره به جنبه نمادگرایانه غیر اروپایی اهمیت می‌داد.مثلاً مجسمه‌های تولد جدید(۱۹۱۵)و آغاز جهان(۱۹۲۴)نمادهای عام زندگی و باروری را نشان می‌دهند.این مجسمه‌ها از شکلهای ساده تشکیل شده اندشده‌اند ولی هندسی یا متقارن نیستند.
برانکوشی چند سال روی ایده ساخت مجسمه سنگی مکعب شکل که دو نفر را در حال بوسیدن هم نشان می‌دهد کار کرد.<ref>گامبریچ، ص ۵۷۰</ref>
 
{{درگاه|هنرهای تجسمی}}
{{رده‌فرد|۱۸۷۶|۱۹۵۷|برانکوشی، کنستانتین}}
{{مستند کردن|PND=118673076|LCCN=n/79/127902|VIAF=71387926|TSURL=viaf/71387926}}
 
{{افراد-خرد}}
{{مستند کردن|PND=118673076|LCCN=n/79/127902|VIAF=71387926|TSURL=viaf/71387926}}
 
[[رده:دفن شدگان گورستان مونپارناس]]
[[رده:مجسمه‌سازان دوره مدرن]]
[[رده:مجسمه‌سازان معاصر]]
[[رده:مدرسه پاریس]]
 
{{Link FA|de}}
۳٬۹۴۶٬۶۱۰

ویرایش