باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
رده:اصلاح نویسه‌های پنهان و حذف موارد زائد
{{زبان‌شناسی}}
'''معناشناسی''' (Semantics)، [[دانش]] بررسی و مطالعه‏یمطالعه‌ی معانی در [[زبان|زبان‌های]] انسانی است. بطورکلی، بررسی ارتباط میان [[واژه]] و معنا را معناشناسی می‌گویند. معناشناسی گرفته شده از لغت یونانی semantika اسم خنثی جمع semantias علم مطالعه‏یمطالعه‌ی معنا می‌باشد. این علم معمولاً بر روی رابطه بین دلالت کننده‌ها مانند لغات، عبارتها، علائم و نشانه‌ها و اینکه معانیشان برای چه استفاده می‌شود تمرکز دارد.
مفاهیم زبان شناسی و زبان شناسی معنایی بررسی معانی است که توسط انسانها برای نشان دادن خودشان در طول زبان استفاده می‌شود. دیگر اشکال معنا شناسی زبانها برنامه ریزی شده، منطق‌های مجرد و نماد شناسی را شامل می‌شود.
 
[[زبان‌شناسی]] نوین پژوهش پیرامون خواص مربوط به معانی را به شیوه‌های [[عینی]] و سیستماتیک دنبال نموده، و در این راه دامنهٔ وسیعی از زبان‌ها و بیان‌ها را در نظر می‌گیرد. بدین ترتیب، گوناگونی و ابعاد شیوه‌های زبان‌شناسانه بیشتر و وسیع‌تر از روش‌هایی‌ست که منطقیون و فلاسفه با تمرکز بر دامنهٔ محدودتری از جملات در درون یک زبان واحد به‌کارگرفته‌اند.
 
از لحاظ زبانشناسی، دانش معناشناسی به موضوعات پایه‏ایپایه‌ای خود می‌پردازد؛ نظیر [[چند‏معناییچندمعنایی]] (آرایه‏ایآرایه‌ای که به ابهامات معنایی می‌پردازد)، [[ترادف]] (آرایه‏‏ایآرایه‌ای که پیرامون لغات هم معنی می‌باشد)، [[تضاد]] (معانی مخالف یک لغت)، [[هم آوا|هم‏آواییهم‌آوایی]]، [[مجاز|مجاز مرسل]] و...
 
به عنوان زمینه‌ای پیچیده و حیاتی در تحلیل [[زبان‌شناسی]]، معناشناسی خود به دانش‌های متعدد از رشته‌های علمی وسیع و اساسی دیگری نظیر منطق، ریاضیات، و فلسفه نیازمند است.
[[رده:فلسفه اجتماعی]]
[[رده:مفهوم‌ها در منطق]]
[[رده:پیگیری ربات حذف کارکتر نادرست]]
۳٬۹۱۴٬۷۹۶

ویرایش