باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
ویرایستاری
'''بَرمَکیان''' یا '''فرزندان برمک''' (بر گرفته از واژه [[سنسکریت]] پاراماکا प्रमुख، که در عربی برمک شده) از خاندان‌های ایرانی بودند که در دستگاه خلیفه‌گری [[عباسیان]] به قدرت فراوان رسیدند. تبار ایشان به گردانندگان [[بودا]]یی معبد [[آتشکده نوبهار|نوبهار]] در [[بلخ]] می‌رسید.
نام آورترین این خاندان [[خالد بن برمک|خالد پسر برمک]] و فرزندش [[یحیی پسر خالد برمک]] بودند که در سده هشتم میلادی در شهر [[بغداد]] اعتبار بسیار یافته بودند. ترجمه بخش بسیار مهمی از آثار ایرانی و حتی یونانی به [[زبان عربی]] یعنی در آغاز، [[نهضت ترجمه]] مرهون کوشش‌های برمکیان بود.
در زمان [[هارون الرشید]] عباسی، تمام آنها را نابود کردند زیرا اداره بیش تر امور کشور دست آنان بود و خلیفه فقط یک مقام تشریفاتی داشت.