باز کردن منو اصلی

تغییرات

۴۳۳ بایت اضافه‌شده، ۱۰ ماه پیش
اضافه كردن متن
{{اصول فقه}}
{{اسلام}}
«'''مجتهد'''» برگرفته از «اجتهاد» (به معنای تلاش و کوشش)<ref>شب خیز، محمد رضا، اصول فقه دانشگاهی، نشر لقاء، قم - ایران، اول، 1392 ه‍. ش</ref> است. در اصطلاح اسلامی، '''مجتهد''' یا فقیه به فردی گفته می‌شود که در [[علم فقه]] توانایی استنباط احکام شرعی فرعی را از منابع معتبر داشته باشد. یا به عبارت دیگر، کسی که می‌کوشد تا احکام شرعی را از منابع فقهی اسلام، یعنی [[قرآن]]، [[سنت]]، [[عقل]] و [[اجماع (فقه)|اجماع]] بیاموزد. همچنين علما و بالاخص مجتهدان وسيله اي براي تحميل خواسته ها و دستورات حكومت بر مردم و مسموم كردن تفكرات و اعتقادات آنان هستند. علماي قابل، نسبت به حكومت موضع گيري هاي سياسي دارند و اغلب منتقد جدي حكومت و فرد حاكم هستند. مانند حسينعلي منتظري.{{سخ}}
البته جمعی از فقهای شیعه اجماع را از این مجموعه استثناء کرده و منابع فقه شیعه را تنها شامل [[قرآن]]، [[سنت]] و [[عقل]] می‌دانند. عمده این افراد اخباری‌های شیعه هستند که بزرگانی مانند شیخ [[حر عاملی]] از این دسته‌اند. البته جمعی از فقهای اصولی مانند [[محمدابراهیم جناتی]] و [[علی ریاحی نبی]] نیز اجماع را به کل حجت نمی‌دانند.
 
۶

ویرایش