تفاوت میان نسخه‌های «جعاله»

۲ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
جز
←‏مشروح: replaced: شده است ← شده‌است با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با استفاده از AWB)
جز (←‏مشروح: replaced: شده است ← شده‌است با ویرایشگر خودکار فارسی)
جعاله پیش از اسلام نیز وجود داشته‌است، از جمله التزام حضرت یوسف را به دادن یک بار شتر به یابنده پیمانه، که در قرآن، سوره یوسف، آیه ۷۲ آمده را می‌توان نمونه‌ای از جعاله دانست.
 
فقهای شیعه و اهل سنّت (بجز حنفیان)، جعاله را مشروع می‌دانند. برای مشروعیت و جواز جعاله به آیات متعددی استناد شده است،شده‌است، از جمله به آیه اول سوره مائده که بر وجوب وفا کردن به همه پیمان‌ها و تعهدات دلالت دارد.
 
جعاله از سه رکن تشکیل می‌شود: جاعل ([[کارفرما]])، یعنی شخص ملتزم شونده به پرداخت اجرت در برابر کار؛ عامل (مجعولٌ له) یا پیمان کار، یعنی شخصی که کار را انجام دهد؛ و جُعل (مال‌الجعاله)، یعنی اجرت و پاداش کار.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش