باز کردن منو اصلی

تغییرات

بدون خلاصه ویرایش
شاپور برادری ناتنی داشت که اندکی از او جوانتر بود و اردشیر نام داشت و در سال‌های ۳۴۴ تا ۳۷۶ شاه آدیابن بود. شاپور در ۳۷۹ اردشیر را جانشین خود ساخت و از او خواست تا هنگامی شاه باشد که پسر خود شاپور هنوز پا به سن نگذاشته‌است و با پا به سن گذاشتن او، از شاهی کنار برود (که نام پسر شاپور نیز شاپور بود و به شاپور سوم مشهور است). این گماشتگی و همچنین دوران دورودراز شاهی شاپور دوم برخی از تاریخ‌نویسان ارمنی را بر آن داشته تا اردشیر را فرزند شاپور بپندارند، اما چنین خویشاوندی‌یی هرچند که برخی پژوهشگران امروزی نیز آن را پذیرفته‌اند در تضاد با گزارش‌های رسمی ساسانیان است که در آگاثیاس و منبع‌های شفاهی بازتاب یافته‌است. کمی پس از آن، اردشیر بر تخت شاهی نشست و برای چهار سال شاهنشاه ایران بود. فردوسی دوران شاهی او را ده سال نوشته‌است، ولی منبع او دوران شاهی برخی دیگر از شاهان ساسانی را هم بخشی از دوران شاهی اردشیر دوم شمرده‌اند. اردشیر دوم سرانجام بدست اشراف برکنار شده و شاپور سوم بر تخت نشانده شد.<ref name="iranica" />
 
دربارهٔ سیاست خارجی اردشیر دانسته‌های اندکی در دست است. هنگامی که مانوئل سردار ارمنی، شاهی که بدست رومیان بر تخت نشانده شده بود را برکنار کرد و از اردشیر درخواست کمک کرد، اردشیر به آن پاسخ گفته و ارمنستان در پناه ایران درآمد. خیلی زود، مانوئل به ایرانیان پشت کرد و جنگی درگرفت.این جنگ ادامه داشت تا اینکه مانوئل در سال 383سال۳۸۳ میلادی در گذشت.پس از مرگ مانوئل هواخواهان ایران از شاه ایران وهواخواهان روم ازامپراطور روم یاری خواستند به همین انگیزه نزدیک بود باردیگر پیکار سهمگین بین ایران و روم درگیرد.،دولت روم در این هنگام به انگیزه یورش گتها از سوی شمال به آن کشور یارای جنگ با ایران را نداشت و دولت ایران هم که مورد بیم سکاها وهونها ازسوی خاور بود از چنین جنگی پرهیز داشت ازاینرو دو دولت سازش را برتر دانستند و شاه ایران اردشیردوم و امپراطور روم تئودوسیوس یکم تصمیم گرفتند پیمان نامه ای را به امضا برسانند، اما اردشیر به پیمان بستن با روم پیروز نشد زیرا بزرگان بر وی برخاسته او را از پادشاهی بر کنار کردند، و این پیمان نامه در دوران شاپور سوم به سال 384۳۸۴ میلادی تکمیل شد و به امضای دو دولت رسید.،و ارمنستان میان دو دولت ایران و روم بخش شد. <ref name="iranica" />
 
سکه‌های اردشیر دوم نشان می‌دهد که او تاج گنبدی‌سان اردشیر بابکان را برای خود برگزید. در پشت سکه همان نگارهٔ رایج آتشدان که دو پاسبان از آن نگهداری می‌کنند، نگاشته شده‌است، ولی در برخی از سکه‌ها پیکره پادشاه از آتش سربرمی‌کشد (شاید نمایشی از فره باشد). نبشته روی سکه بیشتر «اردشیر، شاه شاهان ایران» است و گهگاه هم «و انیران» دارد. در کتابی که به نگاره‌نامهٔ شاهان ساسانی نامبردار است، اردشیر در حالت ایستاده نقش شده بود که نیزه‌ای در دست راست و شمشیری در دست چپ خویش نگه داشته بوده‌است. تاج او به رنگ سبز بودده است، ردای گلدوزی‌شدهٔ او با دایره‌های کوچک طلایی آذین‌بندی شده بود و شلواری به رنگ سرخ بر تن داشت.<ref name="iranica" />
۱۳۷

ویرایش