تفاوت میان نسخه‌های «استدلال استنتاجی»

بدون خلاصه ویرایش
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه، replaced: می شود ← می‌شود، به طور ← به‌طور (2) با ویرایشگر خودکار فارسی)
'''استدلال کل به جزء یا استدلال قیاسی''' (deductive reasoning) یکی از دو استدلال معروف در منطق (استدلال کل به جزء و استدلال جزء به کل {the '''''deductive''''' and '''''inductive''''' approaches}) می باشد<ref>{{یادکرد وب|وب‌گاه=www.socialresearchmethods.net|نشانی=http://www.socialresearchmethods.net/kb/dedind.htm|عنوان=Social Research Methods - Knowledge Base - Deduction & Induction|بازبینی=2018-11-20}}</ref>. استدلال کل به جزء هنگامی است که در استدلال از یک نظریه (تیوری) کلی استفاده کنیم و به فرضیه یا فرضیه های جزئی برسیم. در پژوهش ها، زمانی که پژوهشگر از نظریه استفاده می کند و فرضیه می سازد و برای ازمون فرضیه ها داده جمع آوری می کند و نتیجه می گیرد می گوییم پژوهشگر از روش استدلال کل به جزء استفاده کرده است. روش استدلال جزء به کل (inductive approaches) بر عکس این روش می باشد یعنی پژوهشگر داده جمع آوری می کند و الگو بین داده ها و متغیرها کشف می کند سپس فرضیه می سازد و فرضیه را آزمون می کند و در نهایت نظریه می دهد. روش های جز به کل و کل به جز از دو روش مهم در پژوهش می باشد (the deductive and inductive methods).
'''قیاس''' یا '''استدلال قیاسی''' (deductive reasoning) در [[منطق]]، [[ریاضیات]]، و [[هوش مصنوعی]] '''بدست آوردن یک [[گزاره]] از دنباله‌ای از یک مجموعه گزاره‌ها است.''' دنبالهٔ گزاره استفاده شده [[مفروضات]] و گزارهٔ بدست آمده [[نتیجه]] نامیده می‌شود. استدلال یا گواه آوردن قیاسی، منطق قیاسی نیز نامیده می‌شود. این روش استدلال کردن یا گواه آوردن از بحث‌های قیاسی به دست می‌آید. در این گونه بحث، تلاش می‌شود تا نشان داده شود که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از مجموعه‌ای از پیش فرض‌ها یا فرضیه‌ها به دست می‌آید. بحث قیاسی هنگامی معتبر است که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از پیش فرض و فرضیه به دست آید. گواه آوری یا استدلال قیاسی در کنار گواه آوری استقرایی (inductive reasoning)، یکی از دو روش رایج در شناخت و رسیدن به دانایی یا معرفت است.
 
'''قیاس''' یا '''استدلال قیاسی''' (deductive reasoning) در [[منطق]]، [[ریاضیات]]، و [[هوش مصنوعی]] '''بدست آوردن یک [[گزاره]] از دنباله‌ای از یک مجموعه گزاره‌ها است.''' دنبالهٔ گزاره استفاده شده [[مفروضات]] و گزارهٔ بدست آمده [[نتیجه]] نامیده می‌شود. استدلال یا گواه آوردن قیاسی، منطق قیاسی نیز نامیده می‌شود. این روش استدلال کردن یا گواه آوردن از بحث‌های قیاسی به دست می‌آید. در این گونه بحث، تلاش می‌شود تا نشان داده شود که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از مجموعه‌ای از پیش فرض‌ها یا فرضیه‌ها به دست می‌آید. بحث قیاسی هنگامی معتبر است که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از پیش فرض و فرضیه به دست آید. گواه آوری یا استدلال قیاسی در کنار گواه آوری استقرایی (inductive reasoning)، یکی از دو روش رایج در شناخت و رسیدن به دانایی یا معرفت است.
 
== یک مثال ساده ==
کاربر ناشناس