ایثار: تفاوت میان نسخه‌ها

۶۱ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: ویرایشگر دیداری متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
'''ایثار''' در لغت به معنی برگزیدن، عطا کردن، غرض دیگران را بر غرض خویش مقدم داشتن و منفعت غیر را بر مصلحت خود مقدم شمردن.<ref>{{یادکرد-دهخدا | عنوان=1377، ج 3: 368 | بازیابی=۰۸ دسامبر ۲۰۱۳}}</ref>
در معنی اصطلاحی، نیز بدان معنی است که آدمی از روی [[قصد]] و [[نیت]] خیر، دیگران را بر خود ترجیح دهد و او را بر خویشتن برگزیند.ایثار نوعی از فداکاری است.
ایثار و دیگرگزینی عمل متعالی و [[اخلاقی]] است و در مقابل آن، [[استیثار]] و [[خودگزینی]] قرار دارد که جزو [[رذیلت‌های اخلاقی]] محسوب می‌گردد.
[[ابوحفص]] می‌گوید: «الایثار أن تقدم حظوظ الاخوان علی حظک فی أمر آخرتک و دنیاک. (سلمی: ۱۲۲)
زیست شناسان اجتماعی، نوعدوستی را رفتاری می‌دانند که توفیق فرد انجام دهنده آن را در تولید مثل کاهش داده و این توفیق را در فرد دریافت‌کننده رفتار نوعدوستانه افزایش می‌دهد. طبق نظریه سنتی [[داروینی]] نوعدوستی نباید در طبیعت روی دهد زیرا طبق تعریف، فرایند [[انتخاب طبیعی|انتخاب]]، علیه صفاتی عمل می‌کند که اثر آن‌ها کاهش بازنمایی خود در نسل‌های بعدی است؛ با این حال، یک دسته رفتارهای نوعدوستانه در پستانداران وحشی و نیز در انسان‌ها دیده می‌شود. نوعدوستی به یک معنا نوعی [[خودخواهی]]، منتها در سطح [[ژنی]] است، نه در سطح فردی. نمونه‌های شناخته شده نوعدوستی را در آن دسته زنبورها، [[زنبور عسل]]، و [[مورچه]]‌های ماده می‌بینیم که طبقه کارگر را در این انواع تشکیل می‌دهند. آن‌ها [[عقیم]] اند و [[تولید مثل]] نمی‌کنند، امّا برای توفیق ملکه در تولید مثل، نوعدوستانه کار می‌کنند.
 
مکانیسم احتمالیاحتم[[الی دیگر برای ایجاد نوعدوستینوعد]]<nowiki/>وستی در روند [[تکامل]]، انتخاب گروه است. گروه‌های دارای افراد نوعدوست، موفق تر از گروههایی هستند که تماماً از افراد خودخواه تشکیل شده‌اند. در نتیجه گروههای نوعدوست دوام می‌آورند و گروههای خودخواه از دور خارج می‌شوند و به این ترتیب نوعدوستی در روند تکامل باقی می‌ماند. درحالی که گروههای نوعدوست از روند تکامل سربلند بیرون می‌آیند.<ref>کاپلان، هارولد، و سادوک، بنیامین. چکیده روانپزشکی بالینی. ترجمهٔ فرزین رضاعی. تهران: انشارات ارجمند. جلد اول. صفحه 207.</ref>
 
== منابع ==
کاربر ناشناس