زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: حذف منبع
| شمار ابیات = ۹
| متن =
| منبع =
زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
:ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم
می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر
:سر مکش تا نکشد سر بفلک فریادم
زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم
:طرّه را تاب مده تا ندهی بر بادم
یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم
:غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم
رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گُلم
:قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را
:یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
:شور شیرین منما تا نکنی فرهادم
رحم کن بر من مسکین و بفریادم رس
:تا بخاک در آصف نرسد فریادم
حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی
:من از آن روز که دربند توام آزادم
| منبع =<ref>{{پک|حافظ||ک=دیوان حافظ|ص=۲۱۵}}</ref>
}}
[[غزل|غزلی]] با مطلع «'''زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم'''»، غزل شمارهٔ ۳۱۶ از ''[[دیوان حافظ|دیوانِ]]'' [[حافظ]] در تصحیحِ [[محمد قزوینی]] و [[قاسم غنی]] است.
 
== متن شعر ==
== مفهوم و درون‌مایه ==
 
{{شعر}}
{{ب|زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم|ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم}}
{{ب|می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر|سر مکش تا نکشد سر بفلک فریادم}}
{{ب|زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم|طرّه را تاب مده تا ندهی بر بادم}}
{{ب|یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم|غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم}}
{{ب|رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گُلم|قد برافراز که از سرو کنی آزادم}}
{{ب|شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را|یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم}}
{{ب|شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه|شور شیرین منما تا نکنی فرهادم}}
{{ب|رحم کن بر من مسکین و بفریادم رس|تا بخاک در آصف نرسد فریادم}}
{{ب|حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی|من از آن روز که دربند توام آزادم}}
{{پایان شعر}}
 
== وزن ==
۳۲۳

ویرایش