پل بجان (زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۸۳۸- مرگ ۹ ژوئن ۱۹۲۰) کشیش، خاورشناس و سریانی‌شناس آشوری زادهٔ ایران بود.

کارنامهویرایش

او در سلماس در خانواده‌ای آشوری و عضو کلیسای کاتولیک کلدانی زاده‌شد. در ۱۸۴۶ در مدرسهٔ لازاریست فرانسوی در همین شهر به آموختن پرداخت. در ۱۸۵۶ میلادی -هنگامی که هژده ساله بود- در پاریس یک نوباور لازاریست شد. در ۱۸۶۱ میلادی در کسوت یک کشیش به ایران بازگشت و یک ارغنون تلمبه‌ای و یک دستگاه چاپ فشاری را نیز همراه خود آورد. تا ۱۸۸۰ میلادی او به عنوان کشیش در سلماس و ارومیه به کار پرداخت؛ سپس به فرانسه بازگشت و در راه نشر الهیات و نیایش‌های سریانی همت‌گمارد. از ۱۸۸۵ تا ۱۹۰۰ بجان در بلژیک در شهرهای آن و لیژ به کار پرداخت. کار کلیسایی دیگری نیز بدو سپرده‌شد و آن شبانی خیریه دختران سن ونسان دو پل بود که وی تا پایان زندگی و در کنار کارهای دیگرش بدان پرداخت. بجان همچنین پیشنهاد مقام اسقفی سلماس را نیز رد نمود.

از آثار برجستهٔ او ویرایش کتاب هفت جلدی زندگی قدیسان و شهیدان سریانی و کتاب پنج جلدی خطابهٔ یعقوب سروجی است. پل بجان در شهر کلن آلمان درگذشت.

منابعویرایش

Wikipedia contributors, "Paul Bedjan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paul_Bedjan&oldid=637041893 (accessed February 5, 2015).