باز کردن منو اصلی

پی‌یرو خله (به فرانسوی: Pierrot le Fou) فیلمی است ساختهٔ ژان‌لوک گدار، کارگردان فرانسوی، محصول سال ۱۹۶۵. این فیلم را یکی از نقاط اوج موج نوی فرانسه می‌دانند.[۱]

پی‌یرو خله
Pierrotlefouposter.jpg
پوستر فیلم
کارگردانژان‌لوک گدار
تهیه‌کنندهژرژ دو بورگار
نویسندهژان‌لوک گدار
بر اساس وسواس نوشته لیونل وایت
بازیگرانآنا کارینا
ژان‌پل بلموندو
لاسلو سابو
موسیقیآنتوان دوامل
فیلم‌برداریرائول کوتار
تدوینفرانسوا کالین
تاریخ‌های انتشار
  • ۵ نوامبر ۱۹۶۵ (۱۹۶۵-11-۰۵) (فرانسه)
مدت زمان
۱۱۰ دقیقه
کشورفرانسه
زبانفرانسوی

خلاصه داستانویرایش

فردینان یا همان پی‌یرو (با بازی ژان‌پل بلموندو) از زندگی مرفه بورژوایش در پاریس خسته شده است. وقتی از یک کوکتل پارتی کسالت‌بار تنها به خانه برمی‌گردد ناگهان تصمیم می‌گیرد همسر و فرزندانش را رها کند و با پرستار بچه‌هایش، ماریان رنوآر (با بازی آنا کارینا)، که دوست‌دختر سابقش هم هست، فرار کند. وقتی به خانه ماریان می‌رود متوجه می‌شوند جسدی در خانه افتاده است و حالا گانگسترهای الجزایری هم دنبالشان هستند. او و ماریان ماشینی می‌دزدند و سفرشان را آغاز می‌کنند. در نهایت به دریا می‌رسند و در جزیره‌ای به نام کوت دازور ساکن می‌شوند. فردینان که به آرامشی که می‌خواست رسیده اوقات خود را با شعر خواندن و شعر گفتن می‌گذراند. پس از مدتی ماریان بی‌قرار می‌شود و تصمیم می‌گیرد سراغ برادرش برود. به محض این که از جزیره خارج می‌شوند با گانگسترها روبه‌رو می‌شوند. در نهایت موفق می‌شوند از چنگ گانگسترها فرار کنند. مدتی از یکدیگر جدا می‌شوند اما ماریان دوباره برمی‌گردد و نقشه‌ای می‌کشد که چمدان پر از پول دزدی را پیدا کنند.[۲]

تولید فیلمویرایش

  • فیلم‌برداری پی‌یرو خله دو ماه طول کشید. ابتدا در جزیره کوت دازور و بعد در پاریس، دقیقاً برعکس ترتیب واقایع داستان.
  • فیلم‌برداری فیلم را رائول کوتار برعهده داشت که تا آن زمان تمام فیلم‌های گدار را فیلم‌برداری کرده بود. تهیه‌کننده نیز همان تهیه‌کننده همیشگی گدار ژرژ دو بورگار بود.
  • ژان‌پیر لئو، یکی از بازیگران محبوب گدار، کار دستیاری کارگردان را انجام داد.
  • صحنه ابتدایی مهمانی، با فیلترهای رنگی متعددی فیلم‌برداری شده تا یادآور تبلیغات تلویزیونی ماشین و لوازم آرایشی باشد.
  • ساموئل فولر کارگردان در نقش خودش در مهمانی ظاهر می‌شود و تعبیری که از سینما ارائه می‌کند که بعداً بارها تکرا می‌شود: «سینما عواطف است». [۳]

جوایزویرایش

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • "Sutherland Trophy Winners". Free Base.com. Retrieved August 2014. Check date values in: |بازبینی= (help)
  • "Pierrot le Fou: Film Info". Criterion. Retrieved August 2014. Check date values in: |بازبینی= (help)
  • "PIERROT LE FOU". New Wave Film. Retrieved August 2014. Check date values in: |بازبینی= (help)
  • Wills, David (2000). "JEAN-LUC GODARD's PIERROT LE FOU" (PDF). Cambridge University Press. Retrieved August 2014. Check date values in: |بازبینی= (help)

پیوند به بیرونویرایش