باز کردن منو اصلی

کلینتون ژوزف دیویسون (به انگلیسی: Clinton Joseph Davisson) (متولد ۲۲ اکتبر ۱۸۸۱ - درگذشته ۱ فوریه ۱۹۵۸), یک فیزیک‌دان آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۷ به علت پدیدهٔ پراش الکترون‌ها به واسطه کریستال‌ها موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید. او این جایزه را به همراه جرج پاجت تامسون که به صورت جداگانه اما همزمان موفق به این کشف شده بود مشترکاً دریافت کرد.

کلینتون دیویسون
Clinton Davisson.jpg
متولد ۲۲ اکتبر ۱۸۸۱
بلومینگتون، ایلینوی
مرگ ۱ فوریهٔ ۱۹۵۸ (۷۶ سال)
شارلوتزویل، ویرجینیا
رشته فعالیت فیزیک
محل کار دانشگاه پرینستون
Carnegie Institute of Technology
آزمایشگاه‌های بل
دانش‌آموختهٔ دانشگاه شیکاگو
دانشگاه پرینستون
دلیل شهرت به علت پدیدهٔ پراش الکترون‌ها به واسطه کریستال‌ها (Electron diffraction)
جوایز Nobel prize medal.svg جایزه فیزیک نوبل (۱۹۳۷)

او تحصیلاتش را در دانشگاه شیکاگو آغاز کرد و در سال ۱۹۱۱ در دانشگاه پرینستون از تز دکترایش دفاع کرد.[۱] او مدتی در مؤسسه تکنولوژی کارنگی مشغول به کار بود. او بعدها به شرکت وسترن الکتریک(همکنون آزمایشگاه تلفن بل) کار کرد. او در این آزمایش‌ها به صورت تجربی پدیدهٔ پراش الکترون‌ها به واسطه کریستال‌ها را مشاهده کرد.

منابعویرایش

  1. Nobel Foundation (1937), Clinton Joseph Davisson: The Nobel Prize in Physics 1937 (Les Prix Nobel ed.) Retrieved on 2007-09-17.