آندراگوراس

آندراگوراس (یونانی: Ἀνδραγόρας) نام شَهرَب پارت و هیرکانی در دهه ۲۵۰ پیش از میلاد و به‌هنگام فرمانروایی سلوکیان بود. هنگامی که سلوکیان درحدود سال ۲۴۵ پیش از میلاد درگیر جنگ داخلی (جنگ لائودیکه) بودند، وی از فرصت پیش‌آمده استفاده کرد و به‌صورت نمادین با ضرب سکه‌های طلا (استاتر) از امپراتوری سلوکی اعلام استقلال نمود. اندکی پس از این رویداد، ارشک، رهبر قبیله پرنی، یکی از قبایل داهه، از جنگ داخلی میان سلوکیان بهره برد و ازمیان‌بردن آندراگوراس، توانست بر قلمروی پیشین او چیرگی یابد.

آندراگوراس
Ἀνδραγόρας
AndragorasCoinHistoryofIran.jpg
استاتر طلا از آندراگورس. پشت سکه نقش یک ارابه با چهار اسب درحال تاختن دیده می‌شود. روی ارابه نقش یک سوار به‌همراه نیکه، الهه پیروزی قرار دارد و زیر آن عبارت یونانی «از آندراگورس» (ΑΝΔΡΑΓΟΡΟΥ) نبشته شده‌است.
حاکم پارت و هیرکانی
سلطنت۲۴۵ تا ۲۳۸ پ. م
پیشینخودش، به‌عنوان شهرب سلوکی (ساتراپ)
جانشینارشک یکم (اشکانیان)
درگذشته۲۳۸ پ. م
پارت

سکه‌شناسیویرایش

آندراگوراس پس از اعلام استقلال، به نام خود سکه‌هایی ضرب کرد که البته در آن‌ها از عنوان شاه (βασιλεύς) استفاده نکرده‌است. وی برروی سکه‌های خود با یک دیهیم به تصویر کشیده شده‌است که آن زمان، نمادی سلطنتی محسوب می‌شد. سکه‌های آندراگورس شامل دو گونه طلا (استاتر)[۱] و نقره (تترادراخما)[۲] هستند. نقش موجود روی سکه‌های طلا، مشخصا سر یک مرد ریش‌دار است، همراه با دیهیم. در پشت سکه‌های آندراگورس نیز یک الهه بال‌دار (احتمالا نیکه) و یک مبارز سوار بر ارابه مشاهده می‌شوند؛ همچنین برروی سکه‌ها و در جانب نقش چهره آندراگورس، گونه‌ای طغرا با الفبای یونانی حروف H و A و P قرار دارد.

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • مارک یان البریخت; خزایی, علیرضا; داوطلب, میلاد (1399). "آندراگوراس، حاکم سلوکیِ پارت-هیرکانیا و سکه‌های او". پژوهش در تاریخ (دانشگاه تهران). 10 (1): 25–38.