ابراهیم بن علی قادری

ابراهیم بن علی بن احمد قادری (۱۴۱۳–۱۴۷۵م) فقیه شافعی شامی در سدهٔ نهم هجری بود. در حلب بزرگ شد، به مدینه و مصر سفر داشت، حج گذارد و حدیث آموخت. سپس به سوریه بازگشت و در دمشق ساکن شد. الروض الزاهر در مناقب عبدالقادر گیلانی و النصیحة لدفع الفضیحة از آثار اوست.[۱]

ابراهیم بن علی قادری
زادهٔ۱۴۱۳م / ۸۱۶ق
دیر العشاری، رحبة مالک
درگذشت۱۴۷۵م/ ۸۸۰ق
دمشق
پیشهفقیه شافعی

منابع

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). «القادری». [[الأعلام]] (PDF). ۱. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۵۲. دریافت‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)