ابراهیم فصیح حیدری

فصیح‌الدین ابراهیم بن صبغةالله حیدری شهرت‌یافته به ابراهیم فصیح حیدری (۱۸۲۰–۱۸۸۱م) ادیب، نویسنده و تاریخ‌نگار عراقی کُردی‌اصل در سده نوزدهم میلادی/سیزدهم هجری بود. متولی نیابت قضاوت بغداد شد و آثاری نگاشت: عنوان المجد فی بیان أحوال بغداد والبصرة و نجد، أصول الخیل و الإبل الجیدة والردیة (ریشه‌های اسب و شتر خوب و بد)، أعلی الرتبة فی شرح النخبه در علم حدیث، إمداد القاصد فی شرح المقاصد شرح نووی و إمعان الطلاب فی الأسطرلاب.[۱]

ابراهیم فصیح حیدری
زادهٔ۱۸۲۰م/ ۱۲۳۵ق
بغداد
درگذشت۱۸۸۱م/۱۲۹۹ق
بغداد
ملیتممالیک عراق
امپراتوری عثمانی ولایت بغداد
پیشهادیب، نویسنده و تاریخ‌نگار
آثارعنوان المجد فی بیان أحوال بغداد والبصرة و نجد

منابعویرایش

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). «الحيدري». [[الأعلام]] (PDF). ۱. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۴۴. دریافت‌شده در ۲ نوامبر ۲۰۱۶. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)