باز کردن منو اصلی

ابن ظافر ازدی (۱۱۷۱-۱۲۱۶) (نسب:جمال‌الدین ابوالحسن علی بن ابی‌منصور ظافر بن حسین أزدی خَزرجی) کاتب، شاعر، ادیب و تاریخ‌نگار مصری بود.[۱]

ابن ظافر ازدی
زادروز۱۱۷۱م/ ۵۶۷ق
قاهره
درگذشت۱۲۱۶م/ ۱۵ شعبان ۶۱۳ق
قاهره
محل زندگیمصر و شام
تبارعرب مصری از قبیله ازد
تحصیلاتفقه، ادبیات و شعر عربی
پیشهادیب و محدث، کاتب
آثارالدول المنقطعة

محتویات

زندگیویرایش

زادهٔ قاهره در ۱۱۷۱م/ ۵۶۷ق بود. نزد پدرش فقه خواند، سپس به ادبیات و شعر روی آورد. پس از این، در مدرسهٔ مالکی شناخته‌شده به مدرسهٔ القمحیّة، جایگزین پدرش در آموزش فقه شد. در سال ۱۱۹۱م/ به شام رفت و صلاح‌الدین ایوبی را مدح کرد، حال آنکه صلاح‌الدین در جنگ با صلیبی‌ها و بازپس‌گیری فلسطین مشغول بود و چندان اعتنایی به امور غیرنظامی نداشت. سپس ابن ظافر به تنی چند از امیران و بزرگان ایوبی پیوست؛ در این اثنا، بسیار میان مصر و شام دررفت‌وآمد بود و مدتی به وزارت رسید. در ۶۱۲ق به مصر بازگشت و درگذشت او در ۱۲۱۶م/ ۱۵ شعبان ۶۱۳ق در قاهره بود.

آثارویرایش

  • الدون المنقطعة: دربارهٔ دولت‌های عباسی، فاطمی، طولونی، حمدانی وغیره.
  • أخبار الملوک السلجوقیه
  • أخبار الشجعان: گویا گزیده‌ای از الدول المنقطعة است.
  • من أصیب بمن اسمهُ علیٌّ: که با علی ابن ابی‌طالب آغاز می‌شود.
  • أخبار الدول الاسلامیة
  • أساس السیاسیة
  • مکرُمات الکُتّاب
  • أساس البلاغة
  • نفائس الذخیرة
  • شفاء الغلیل فی ذمّ الصاحب و الخلیل
  • «بدائع البدائه» و «الذیل علی بدائع البدائه»
  • غرائب التنبیهات علی عجائب التشبیهات

منابعویرایش

  1. فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۴۵۸–۴۶۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)

پیوند به بیرونویرایش