اراده‌گرایی (فلسفه)

اداره‌گرایی به «هر سیستم متافیزیکی یا روان‌شناختی اطلاق می‌شود که به اراده (لاتین: voluntas) نقشی غالب‌تر نسبت به عقل داده می‌شود».[۱] به‌عبارت دیگر، اراده‌گرایی معادل است با: «آموزه ای که اراده، عامل اساسی است، هم در جهان و هم در رفتار انسان».[۲] این توضیحات در زمینه‌های متافیزیک، روانشناسی، فلسفه سیاسی و الهیات از دیدگاه‌های مختلف از دوره‌های مختلف فرهنگی استفاده شده‌است.

اصطلاح اراده‌گرایی توسط فردیناند تونیسی در ادبیات فلسفه مطرح شد و بخصوص توسط ویلهلم ووندت و فردریش پائولسن مورد استفاده قرار گرفت.

اراده‌گرایی مذهبیویرایش

اراده‌گرایی مذهبی قرون وسطاییویرایش

اراده‌گرایی مذهبی به عنوان رویکردی برای فلسفه طبیعیویرایش

اراده‌گرایی متافیزیکیویرایش

اراده‌گرایی معرفت شناختیویرایش

اراده‌گرایی سیاسیویرایش

اراده‌گرایی انتقادیویرایش

منابعویرایش

  1. Voluntarism (philosophy)Britannica.com
  2. Durant, Will (1926). The Story of Philosophy. New York City, New York: Touchstone Books-Simon & Schuster. ISBN 0-671-69500-2.