باز کردن منو اصلی

ارباب آسیا (به یونانی: Κύριος της Ασίας) لقبی بود که پس از نبرد گوگمل در سال ۳۳۱ پیش از میلاد به اسکندر کبیر داده شد. پس از مرگ اسکندر در سال ۳۲۳ پیش از میلاد در بابل، جانشینان او (بطالسه، سلوکیان، و آنتیگونیان) به این لقب مفتخر گشتند اگرچه هیچ‌کدامشان هیچ قدرت واقعی‌ای در آسیا یا هر قسمت دیگری از امپراتوری هلنیستی اسکندر نداشتند؛ بلکه قدرت واقعی به دست نواب سلطنت یا ساتراپ‌های یاغی ایرانی افتاد. با تقسیم امپراتوری اسکندر و ظهور دیادوخوی، لقب «ارباب آسیا» بی‌تکلیف ماند.

منابعویرایش