از دید اجتماعی آنچه بر پایه قرارداد، سنت، یا قانون، نمونه‌ای برای سرمشق به کار می‌رود و اجرای آن مورد پذیرش همه می‌شود استاندارد (به فرانسوی: Standard) گفته می‌شود.[۱]

از دید فنی، وضع قوانین و مقرارت برای تعیین کیفیت و مشخصات مطلوب یک کالا یا خدمات را استاندارد می‌گویند. استانداردها دارای چهار محور کاملاً مجزا، یعنی «ماهیت محصولات»، «امور مدیریتی»، «ارزیابی و انطباق‌ها» و «مسئولیت‌های اجتماعی» هستند.[۲]

همچنین داشتن نظم و معیار و تعیین اندازه و مهم‌تر از آن رعایت حدود و اندازه‌ها برای حفظ کیفیت زندگی اجتماعی و حتی زندگی شخصی بسیار ضروری و مفید است. در امور اجتماعی و اقتصادی و بویژه امور صنعتی به این اندازه استاندارد می‌گویند.

پایه مان برابر واژه استاندارد به معنای آنچه باید در کارها و امور به عنوان پایه و اساس قرار بگیرد و بماند. این واژه به فرهنگستان زبان ایران پیشنهاد شده‌است.

سطوح استانداردویرایش

استانداردها بر پایه گستردگی دامنه تحت پوشش، دارای پنج سطح کارخانه‌ای، شرکتی (جامعه‌ای)، ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی هستند.


مواردی که شامل استاندارد می‌شوند به گروه‌های زیر تقسیم می‌شوند.

  1. مواد غذایی، بهداشتی و دارویی
  2. شیمیایی و سلولزی
  3. فلز و ریخته‌گری
  4. ماشین آلات و تجهیزات
  5. مواد معدنی غیرفلزی، مثل نمک
  6. ارتباطات، الکترونیکی و الکتریکی
  7. وسایل نقلیه موتوری
  8. بافندگی و چرم و پوشاک
  9. سرویسهای مهندسی

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. سلطانی، پوری؛ دانشنامه کتابداری و اطلاع‌رسانی
  2. «موازی‌کاری وزارت بهداشت و مؤسسه استاندارد پایان می‌یابد». hamshahrionline. ۲۰۱۵-۱۱-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۱۱-۰۴.

منابعویرایش