ابویعقوب اسحاق بن ابراهیم بن مخلَد مروزی ابن راهویهحافظ، محدث، مفسر و فقیه معروف مسلمان و شافعی در سده سوم هجری قمری بوده است. او در عصر خویش یکی از مورد اعتمادترین نقل کنندگان حدیث به شمار می‌رفته است. شهرت ابن راهویه نزد شیعیان دوازده امامی بیشتر به نقل بخشی از حدیث سلسلة الذهب مربوط می‌شود.

اسحاق بن ابراهیم مروزی مشهور به ابن راهویه
اسحاق بن ابراهیم مروزی
زادروز۱۳۵ ه ق در نیشابور یا مرو
درگذشت۲۳۷ هـ ق در نیشابور، گورستان تلاجرد
پیشهعلم حدیث، تفسیر فقه اسلامی
سال‌های فعالیتسده دوم و سوم هجری
تأثیرپذیرفتگانابن قتیبه دینوری، محمد بخاری
مذهبسنی شافعی
نام کنیه نام پدر کنیه پدر شهرت/لقب نسب
اسحاق ابو یعقوب ابراهیم ابوالحسن ابن راهویه مروزی/سیٌد الحفٌاظ اسحاق ابن ابراهیم ابن مخلد ابن ابراهیم

سبب شهرت اسحاق بن ابراهیم به ابن راهویهویرایش

راهویه، در لهجه مروزیِ فارسی به معنای کسی که در راه زاده شده باشد. گویا پدر اسحاق، یعنی ابراهیم در راه مکه به مرو به دنیا آمده است؛ ازین روی اهالی مرو به او راهویه می‌گفتند؛ بنابراین اسحاق فرزند او به ابن راهویه (ابن =فرزند، ابن راهویه=فرزندِ کسی که در راه زاده شده باشد) مشهور شد.

آثارویرایش

  • التفسیر الکبیر
  • الجامع الصغیر
  • الجامع الکبیر
  • العلم
  • المسند
  • المصنف

منابعویرایش