باز کردن منو اصلی

اصحاب صفه

گروهی از یاران محمد پیامبر اسلام

اصحاب صُفّه گروهی از مهاجرین و از یاران محمد پیامبر اسلام بودند که پس از هجرت به مدینه، به‌خاطر ازدست‌دادن یا رهاکردن خانه و اموال و جایگاه خود در مکه، با پذیرش فقر به عبادت و تعلیم و تعلم و جهاد روی آوردند. و چون خانه نداشتند پیامبر اسلام آنان را در قسمت شمالی مسجد پیامبر و در محلی مسقف و بزرگ و ظاهراً ایوان‌مانند اسکان داد و به‌همین‌دلیل به اصحاب صفّه معروف شدند. پیامبر از اصحاب صفه بسیار حمایت می‌کرد و مقرری روزانه از درآمد عمومی بیت المال برای آن‌ها مقرر داشته روزانه به آن‌ها می دادند.

تعداد آنان چهارصد نفر بوده‌است.[۱]

برخی از اصحاب صفهویرایش

برخی از صحابهٔ معروف محمد از این گروه بودند مانند ابوذر غفاری، سلمان، بلال بن رباح، وائله بن اسقع و ابوهریره.[۲]

پانویسویرایش

  1. رسولی محلاتی، سید هاشم (۱۳۷۹). خلاصه تاریخ اسلام جلد دوم زندگانی امیرالمومنین و فاطمه زهرا و امام حسن مجتبی علیهم السلام. دفتر نشر فرهنگ اسلامی. صص. ۲۷. شابک ۹۶۴-۴۳۰-۲۰۳-۶.
  2. ابوطالبی، «اصحاب صفه»، دائرةالمعارف اسلامی، ۹:‎ ۱۳۷.

منابعویرایش