انقلاب مکزیک

انقلاب مکزیک (اسپانیایی: Revolución mexicana) مبارزه مسلحانه‌ای که در سال ۱۹۱۰ میلادی (۱۲۸۸ خورشیدی)، با قیام توسط فرانسیسکو مادرو (اسپانیایی: Francisco I. Madero) علیه پورفیریو دیاز (اسپانیایی: Porfirio Díaz)، که حاکم مطلق (با عنوان رئیس‌جمهور) و طولانی مدت مکزیک بود آغاز شد.[۱]

انقلاب مکزیک
(Revolución Mexicana)
Collage revolución mexicana.jpg
انقلاب مکزیک ۱۹۱۰ میلادی
تاریخ۱۹۱۰–۱۹۲۰
مکان
نتیجه
طرفین درگیر
مکزیک Counter-revolutionary forces:
Federal troops led by پورفیریو دیاز
Forces led by Bernardo Reyes
Forces led by Félix Díaz
Army of ویکتوریانو هوئرتا
supported by:
 ایالات متحده آمریکا (Until 1918)
 امپراتوری بریتانیا (1916–18)
مکزیک Revolutionary forces:
Maderistas
Orozquistas
پانچو ویلا
ارتش آزادی‌بخش جنوب
Carrancistas
Magonistas
Seditionistas
supported by:
 امپراطوری آلمان (1917–18)
فرماندهان و رهبران
۱۹۱۰–۱۱:
پورفیریو دیاز
۱۹۱۱–۱۳:
پاسکوال اروسکو، fought own revolution after Díaz was overthrown and later sided with Huerta after Huerta took power
Bernardo Reyes, led own revolution until his death in 1913
Félix Díaz, sided with Reyes and later Huerta after Reyes died in 1913
امیلیانو زاپاتا، sided with Orozco until Huerta took power
ویکتوریانو هوئرتا، sided with Reyes until Reyes died in 1913. After Reyes died, Huerta launched his own revolution and took power
۱۹۱۳–۱۴:
ویکتوریانو هوئرتا
پاسکوال اروسکو
۱۹۱۴–۱۹:
ونوستیانو کارآنزا
Álvaro Obregón
۱۹۲۰:
ونوستیانو کارآنزا 
۱۹۱۰–۱۱:
فرانسیسکو مادرو
پاسکوال اروسکو، fought against Díaz
Bernardo Reyes, fought against Díaz
پانچو ویلا
امیلیانو زاپاتا
ونوستیانو کارآنزا
۱۹۱۱–۱۳:
فرانسیسکو مادرو 
پانچو ویلا
ونوستیانو کارآنزا
۱۹۱۳–۱۴:
پانچو ویلا
امیلیانو زاپاتا
ونوستیانو کارآنزا
Álvaro Obregón
۱۹۱۴–۱۹:
پانچو ویلا
امیلیانو زاپاتا 
۱۹۲۰:
Álvaro Obregón
تلفات و ضایعات
ایالات متحده آمریکا 500 کشته امپراطوری آلمان 2 کشته
مکزیک در کل ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر مکزیکی (نظامی و غیرنظامی) کشته شدند.

این انقلاب از طرف جنبش‌های سوسیالیست، لیبرال، آنارشیست، پوپولیست و اگراریانیست دنبال می‌شد. با گذشت زمان این انقلاب از یک شورش علیه نظام موجود به یک جنگ داخلی چند طرفه تغییر کرد. این درگیری‌های مسلحانه، اغلب به عنوان مهم‌ترین رویداد سیاسی در مکزیک و یکی از بزرگترین رویدادهای قرن بیستم میلادی (قرن ۱۳هم خورشیدی) به‌شمار می‌رود.

در این انقلاب فرانسیسکو مادرو (آغازکننده انقلاب)، امیلیانو زاپاتا (فرماندهٔ ارتش آزادی‌بخش جنوبپانچو ویلا (فرماندهٔ ارتش شمالی) و ونوستیانو کارآنزا (برنامه‌ریز و سازمان دهنده انقلاب) همه به نوبت خود نقش مهمی در پیروزی این انقلاب داشتند.

نتایج

در پایان انقلاب نتیجه به دست آمده این بود که:

  • پورفیریو دیاز از قدرت سرنگون و به فرانسه تبعید شد.
  • قانون اساسی جدید مکزیک در سال ۱۹۱۷ میلادی (۱۲۹۵ خورشیدی) در شهر کرتارو نوشته شد.
  • همکاری موقت مهم‌ترین رهبران انقلابی، فرانسیسکو مادورو، ونوستیانو کارآنزا، امیلیانو زاپاتا و پانچو ویلا
  • تشکیل "حزب انقلابیهٔ ملی" (اسپانیایی: Partido Nacional Revolucionario) در سال ۱۹۲۹ میلادی (۱۳۰۷ خورشیدی) زدند که بعد در سال ۱۹۴۶ میلادی (۱۳۲۵ خورشیدی) تغییر نام داد و به "حزب انقلابیهٔ سازمانی" (اسپانیایی: Partido Revolucionario Institucional) یا "PRI" تبدیل شد، این حزب به‌طور پیوسته با رئیس‌جمهورهای مختلف تا سال ۲۰۰۰ میلادی (۱۳۷۹ خورشیدی) ریاست جمهوری مکزیک را در دست داشت.

ادامه انقلاب

به‌طور کلی در نظر گرفته می‌شود که این انقلاب تا سال ۱۹۲۰ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) به طول انجامید، با وجود این که بعد از این سال به‌طور پراکنده جنگ و ستیز در کشور ادامه دشت که بزرگترین خونریزی‌ها را می‌شود به جنگ کریسترو (۱۹۲۶ تا ۱۹۲۹ میلادی - ۱۳۰۴ تا ۱۳۰۷ خورشیدی) نسبت داد.

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mexican Revolution». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.

  1. Alan Knight (مه ۱, ۱۹۸۰). «The Mexican Revolution». History Today - Vol.30 Issue 5 Page 28. دریافت‌شده در ۵ نوامبر ۲۰۱۱.[پیوند مرده]