انیو د گیروگی

ریاضی‌دان ایتالیایی

انیو د-جُرجی (ایتالیایی: Ennio de Giorgi‎; ۸ فوریهٔ ۱۹۲۸ – ۲۵ اکتبر ۱۹۹۶(1996-10-25)) یک آنالیزدان ایتالیایی بود. وِی در حوزهٔ حسابِ تغییرات، مشخّصاً نظریّهٔ رویه‌های کمینه (مینیمال) و قضایای وجود و انتظامِ این رویه‌ها، صاحبِ آثارِ بنیادی‌یی ست. در زمینهٔ معادلاتِ خطّی بیضوی، وِی، هم‌زمان با و مستقل از جان نَش موفّق به اثباتِ انتظامِ هُلدریِ جواب‌های ضعیفِ معادلاتِ بیضویِ درجهٔ ۲ شد، نتیجه‌ای که امروزه به قضیّهٔ دی‌جُرجی-نَش-مُزِر معروف است.

انیو د جُرجی
Ennio de Giorgi.jpg
زادهٔ۸ فوریهٔ ۱۹۲۸
درگذشت۲۵ اکتبر ۱۹۹۶ (۶۸ سال)
ملیتایتالیا
محل تحصیلدانشگاه ساپینزا رم
شناخته‌شده براینظریّهٔ مجموعه‌های کاچُپُلی، حلّ مسئله نوزدهمِ هیلبرت، قضایایِ وجود و انتظامْ در نظریّهٔ رویه‌های کمینه
جایزه(ها)جایزه کاچُپُلی (۱۹۶۰)
جایزه ولف (۱۹۹۰)
پیشینه علمی
شاخه(ها)حسابان تغییرات، معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ایs
محل کاردانشگاه ِ پیزا
استاد راهنمامائورو پیکُنه

وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزهٔ کاچُپُلی و جایزه ولف شده‌است.

منابعویرایش

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ennio de Giorgi». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۴.
  • «Ennio de Giorgi». دریافت‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۴.[پیوند مرده]