ایلیا پریگوژین

ایلیا ویسکونت پریگوژین (به روسی: Илья́ Рома́нович Приго́жин) (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۸ مه ۲۰۰۳) در روسیه متولد شد و شهروند بلژیک بود. او یک شیمی فیزیک دان بود که در سال ۱۹۷۷ «برای تحقیق درباره ترمودینامیک غیر متعادل به خصوص توسعه تئوری ساختارهای پراکنده»[۱] موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.

ایلیا پریگوژین
Ilya Prigogine 1977c.jpg
Prigogine in 1977
زادهٔIlya Romanovich Prigogine
۲۵ ژانویهٔ ۱۹۱۷
مسکو، امپراتوری روسیه
درگذشت۲۸ مهٔ ۲۰۰۳ (۸۶ سال)
بروکسل، بلژیک
ملیتبلژیکی‌ها
محل تحصیلدانشگاه آزاد بروکسل
شناخته‌شده برایDissipative structures
Brusselator
همسر(ها)Hélène Jofé (m. 1945; son Yves Prigogine) Maria Prokopowicz (m. 1961; son Pascal Prigogine)
جایزه(ها)جایزه فرانکی (1955)
نشان رامفورد (1976)
جایزه نوبل شیمی (1977)
سابقه علمی
رشته(های) فعالیتشیمی
فیزیک
محل کاردانشگاه آزاد بروکسل
International Solvay Institute
دانشگاه تگزاس در آستین
استاد راهنماتئوفیل د دوندر
دانشجویان دکتری وی
تأثیر گرفته ازلودویگ بولتسمان
آلن تورینگ
آنری برگسون
میشل سر
تأثیر گذار برIsabelle Stengers، امانوئل والرستین

منابعویرایش

  1. "The Nobel Prize in Chemistry ۱۹۷۷". Nobelprize.org. Retrieved 2008-10-06.