بخش سارال (تلفظ اصلی:سالال) یکی از بخش‌های شهرستان دیواندره در استان کردستان در غرب ایران است. البته در اصل منطقه سارال منطقه وسيعي مابين سه شهرستان سنندج، مريوان و ديواندره مي باشد. امروزه طبق تقسيمات كشوري تعدادي از روستاهاي اين منطقه از جمله باينچوب، كچك چه رمو، مايندول، قلوزه، چتان، گاوره، كاني تاله، خاكروزي و.. در حوزه شهرستان سنندج قرار گرفته اند و مابقي روستاهاي آن در قالب يك بخش به همين نام جزو شهرستان ديواندره مي باشد. زبان مردم منطقه سارال كردي سوراني و لهجه اردلاني مي باشد. از آنجا كه طايفه بزرگ گلواخي قديمي ترين ساكنان اين منطقه بوده اند سارال به منطقه گلواخي هم مشهور است. طبق تحقیقات انجام شده منطقه سارال باتوجه به پوشش گیاهی در جهان بعد از رشته کوههای آلپ، یکی بهترین مناطق برای دامداری و دارای پوشش گیاهی غنی و دارویی است.سارال در شمال غرب با کوه های چل چەمە و در غرب با شهرستان مریوان همسایه است. بیشتر مردم سالال به دامداری و کشاورزی(گندم،جو ونخود)مشغول هستند،و یکی از زحمتکش ترین مردمان در ایران هستند،که در بعضی از خانواده ها زنها حتی خیلی بیشتر از مردان مشغول دامداری هستند. متاسفانه در چند سال اخیر به علت رعایت نکردن گردشگران در حفظ محیط زیست ، چراندن بیش از حد حیوانات توسط مردم منطقه، کندن گیاهان و فروش آن توسط خود مردم سارال که بزرگترین آسیب را به سارال زده ، به شدت پوشش گیاهی منطقه سارال در حال نابود شدن است.امید است اول خود مردم منطقه و مسئولان محترم شهرستان دیواندره و استان کردستان ،حالی به فکر این معضل بزرگ، که در آن کندن و فروش گیاهان سهم زیادتری در تخریب پوشش گیاهی این منطقه بکر دارد ، بکنند.منطقه ای که با کمی برنامه ریزی خوب میتونه یکی از قطب های گردشگری استان و حتی کشور هم باشد.

از روستا های مهم و گردشگری منطقه سارال میتوان به:هزارکانیان، کول، گیزمل، دەرەویان فارس،قزڵبڵاغ، تازەآباد قاضی علی،تازه آباد دوله ره‌ش، کۆسۆمەر،دوزەغەرە، گورجی و گڵەسوراشاره کرد.[۱]

تقسیمات کشوریویرایش

  • دهستان حسین آباد شمالی
  • دهستان سارال
  • دهستان کوله

جمعیتویرایش

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سارال شهرستان دیوان دره در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۱۴۵ نفر بوده است.[۲]

پانویسویرایش

  1. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  2. «پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ اوت ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸.

جستارهای وابستهویرایش