بخور زار یا عود زار به معنای عود یا بخوری خوشبو برای موجودات ماورائی است. بخور زار متشکل از چندین برگ و ریشه گیاه و تنه درخت و روغن و سنگ مانندهای بسیاری است، بخور زار یک مادهٔ مهم در علم گیاه پزشکی عصر هخامنشیان و ماده ای مقدس در فرهنگ عصر قدیم یهود بشمار می‌آید. بخور زار دارای خواص پزشکی فراوانی همچون ترمیم بافتهای آسیب دیده مغز و نرمال کردن فعالیت سوخت و ساز بدن و تنظیم ضربان قلب و دود حاصل از آن تصفیه و ضد غفونی کننده هوای محیط است.[۱] بخور زار مهمترین عامل در علوم فراطبیعی و کلید اصلی دعانویسی در یهود است.

ظاهر بخور زار

در ادبیاتویرایش

تا صبر را نباشد شیرینی شکر تا بید را نباشد بوی چو داربوی
درون خرگه از بوی خجسته بخور عود و عنبر کله بسته
هر کجا عود بود بوی خوش عود بود ندهد بوی نه هر چوبی و نه هر حطبی

پانویسویرایش

منابعویرایش

کتاب‌ها
  • میرحیدر، حسین (۱۳۷۳). معارف گیاهی. ۸ جلدی. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی. ص. ۶۴۷.
  • واژه‌نامه برخط دهخدا