باز کردن منو اصلی

بی‌باپ (به انگلیسی: Bebop) یکی از سبک‌های مهم جَز است که در دهه ۱۹۴۰ میلادی در محله هارلم نیویورک شکل گرفت.

بیباپ
Charlie Parker, Tommy Potter, Miles Davis, Max Roach (Gottlieb 06941).jpg
چارلی پارکر از بزرگان بی‌پاپ، همراهِ تامی پاتر، مایلز دیویس و مکس روچ
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
میانهٔ دههٔ ۱۹۴۰، ایالات متحده
سازهای موسیقی
کلارینت، ساکسوفون، ترومپت، ترومبون، پیانو، کنترباس، درامز، کیبورد، گیتار الکتریک، گیتار آکوستیک
محبوبیت عمومی دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی
مشتق‌ها آوانگارد جاز، پست-باپ
حلقه‌های منطقه‌ای
ایالات متحده

این سبک، تا اندازه‌ای به منزلهٔ طغیان بداهه‌نوازان خلاق، در برابر قطعه‌های تجاری و ازپیش‌تنظیم‌شدهٔ گروه‌های سوینگ بود.

مشخصه اصلی این سبک، اجرای سریع، تند و تیز و بی‌نهایت چیره‌دستانه، تأکید دوباره بر بداهه‌نوازی، هارمونی‌های پیچیده و ریتم‌های غیر قابل پیش‌بینی است.

از پایه‌گذاران این سبک چارلی پارکر، دیزی گیلیسپی و تلانیوس مانک بوده‌اند.