تهمورس آدمیت

سیاست‌مدار و دیپلمات ایرانی

تهمورس آدمیت (۱۲۹۶ تهران – ۱۳۷۵ تهران) دیپلمات برجسته دوره پهلوی بود.

تهمورس آدمیت
سفیر ایران در اتحاد شوروی
مشغول به کار
فروردین ۱۳۴۲ – امرداد ۱۳۴۴
در زمانِمحمدرضاشاه پهلوی
پس ازعلیقلی اردلان
پیش ازاحمد میرفندرسکی
اطلاعات شخصی
زاده۱۲۹۶
تهران، ایران
درگذشت۱۳۷۵
تهران، ایران
ملیت ایران
شغلدیپلمات
مذهباسلام
خویشاوندان سرشناسفریدون آدمیت (برادر) عباسقلی آدمیت (پدر)
تالیفاتگذاری گذرا برگشتی بر گذشته

تهمورس آدمیت محصل مدرسه حقوق و علوم سیاسی بود که دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ تأسیس شد و این مدرسه به دانشكده حقوق و علوم سیاسى آن دانشگاه تبدیل شد. در سال ۱۳۱۵ فارغ‌التحصیل شد و به استخدام عدلیه درآمد. در سال ۱۳۱۷ به وزارت خارجه منتقل شد [۱] و در اسفند ۱۳۲۳ نخستین حکم مأموریت خارجی‌اش را به عنوان نایب دوم سفارت ایران در مسکو دریافت کرد.[۲]

دبیر اولی سفارت ایران در لندن، معاونت اداره روابط فرهنگى وزارت امورخارجه، رایزنی سفارت ایران در مسکو و ریاست اداره پنجم سیاسى مشاغل بعدی آدمیت بود تا اینکه به عنوان وزیر مختار به شوروى و سپس در دى ۱۳۴۰ به رومانی اعزام شد.[۱] آدمیت در فروردین ۱۳۴۲ سفیر کبیر ایران در مسکو شد و تا امرداد ۱۳۴۴ در آن سمت بود.

آدمیت پس از پایان مأموریتش در مسکو مدتی منتظر خدمت . مدتی عضو شوراى عالى وزارت امور خارجه بود تا در سال ۱۳۴۷ بازنشسته شد.[۱] خاطرات او در کتابی به نام گشتی به گذشته‌ها منتشر شده است. تهمورس آدمیت فرزند عباسقلی آدمیت و برادر فریدون آدمیت، دیپلمات و محقق برجسته معاصر بود.

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ عاقلی، باقر (۱۳۸۰). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد اول. تهران: نگاه. صص. ۱ - ۲.
  2. «مذاکرات جلسه ۱۱۴ دوره چهاردهم مجلس شورای ملی ۲۴ اسفند ۱۳۲۳».