باز کردن منو اصلی

جیمز پی. الیسن (انگلیسی: James P. Allison؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۴۸) یک دانشمند در زمینه ایمنی‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی استاد تمام، رئیس دپارتمان ایمنی‌شناسی و مدیر اجرایی بخش ایمونوتراپی مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس است. یافته‌های او منجر به تولید درمان‌های جدید ضدسرطان برای برخی از انواعِ کشندهٔ این بیماری شده‌است. او همچنین رئیس «مؤسسهٔ پژوهش سرطان» (CRI) در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و عضو شورای مشورتی آن است. وی به دلیل کشفیاتش در زمینه مبارزه با سرطان به همراه تاسوکو هونجو برنده جایزه نوبل پزشکی سال ۲۰۱۸ شد. [۴]

جیمز پی. الیسن
James P. Allison (2015).JPG
جیمز پی. الیسن در سال ۲۰۱۵ میلادی
زاده ۷ اوت ۱۹۴۸ ‏(۷۰ سال)
آلیس، تگزاس، ایالات متحده آمریکا
محل سکونت هیوستون، تگزاس
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
محل تحصیل دانشگاه تگزاس در آستین
شناخته‌شده برای پژوهش‌های ایمنی‌شناسیِ سرطان
همسر(ها) پادمانی شارما، MD, PhD[۱]
جایزه‌ها جایزه بریکترو در علوم زیستی (۲۰۱۴)
جایزه تانگ (۲۰۱۴)[۲]
جایزه لوئیزا گراس هوروویتس (۲۰۱۴)
جایزه هاروی (۲۰۱۴)
جایزه بین‌المللی بنیاد گردنر (۲۰۱۴)
جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی‌بیکی (۲۰۱۵)[۳]
جایزه ولف (۲۰۱۷)
جایزه بالزان (۲۰۱۷، به‌طور مشترک با رابرت دی. شرایبر)
جایزه خوبری (۲۰۱۷، به‌طور مشترک با آنتونی آر هانتر)
موقعیت‌های علمی
موضوع‌ها ایمنی‌شناسی
مؤسسه‌ها مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس
دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
استاد راهنما جی. بری کیتو

علاقه‌مندیِ علمی او طی سالیان متمادی، چگونگی فعال‌شدن و تکامل لنفوسیت‌های تی و همچنین ایجاد و گسترش شیوه‌های نوین ایمونوتراپی تومورها بوده‌است. وی نخستین کسی است کمپلکس پروتئینی گیرندهٔ آنتی‌ژن و لنفوسیت تی را جداسازی کرد.[۵]

محتویات

زندگی حرفه‌ایویرایش

پروفسور الیس نخست در سال ۱۹۶۹ میلادی در رشتهٔ میکروبیولوژی لیسانس گرفت. سپس موفق شد مدرک دکترای خود را در رشتهٔ زیست‌شناسی از دانشگاه تگزاس در آستین دریافت کند و در این دانشگاه از شاگردان «جی. بری کیتو» بود. وی در سال ۱۹۸۵ میلادی استاد ایمنی‌شناسی و رئیس «مؤسسهٔ پژوهش سرطان» در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد و سپس در سال ۲۰۰۴ به مرکز سرطان مموریال اسلون–کترینگ در شهر نیویورک رفت و رئیس «مرکز ایمونوتراپی سرطان لودویگ»، رئیس بخش آموزش ایمونولوژی، مدیر بخش مطالعات ایمونولوژی و ایمونولوژیست ویزیت‌کنندهٔ بیماران در این مرکز شد. او همچنین تا سال ۲۰۱۲ میلادی، پژوهش‌گرِ مؤسسه پزشکی هاورد هیوز (HHMI) بود تا سرانجام در همان سال، به مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس پیوست و از آن هنگام، رئیس دپارتمان ایمنی‌شناسی آن مرکز بوده‌است.[۶]

او عضو آکادمی ملی علوم، آکادمی ملی پزشکی، انجمن میکروبیولوژی آمریکا، انجمن پیشبرد علوم آمریکا، رئیس مؤسسهٔ پژوهش سرطان و عضو شورای مشورتی آن است. پیش از آن، وی ریاست انجمن ایمونولوژیست‌های آمریکا را نیز به‌عهده داشت.

زندگی شخصیویرایش

وی با یکی از همکارانش به نام «پادمانی شارما» در مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس ازدواج کرده‌است. مادرش را در سن ۱۱ سالگی به دلیل ابتلا به لنفوم و برادرش را در سال ۲۰۰۵ به‌دلیل ابتلا به سرطان پروستات از دست داد. او در یک گروه موسیقی جاز متشکل از ایمونولوژیست‌ها و سرطان‌شناس‌ها به نام «چک‌پوینتس» و همچنین یک گروه موسیقی محلی به نام «چک‌مِـیتز»، سازدهنی می‌نوازد.[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Ackerman, Todd (30 December 2015). "For pioneering immunotherapy researcher, the work is far from over". Houston Chronicle. Retrieved 4 August 2016. 
  2. "First Tang Prize for Biopharmaceutical Science Awarded to James P. Allison, PhD, and Tasuku Honjo, MD, PhD". www.tang-prize.org. ASCO Post. 10 July 2014. Retrieved 4 August 2016. 
  3. Foundation, Lasker. "Unleashing the immune system to combat cancer | The Lasker Foundation". The Lasker Foundation. Lasker Foundation. Retrieved 4 August 2016. 
  4. "The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2018". The Nobel Prize. Nobel Media. Retrieved 1 October 2018. 
  5. "James Allison". Cancer Research Institute. Cancer Research Institute. Retrieved 4 August 2016. 
  6. "James P. Allison, Ph.D. - Immunology - Faculty - MD Anderson Cancer Center". faculty.mdanderson.org. Retrieved 4 August 2016. 

پیوند به بیرونویرایش