استاد یا پروفسور (به لاتین: Professor) در بسیاری از کشورهای جهان بجز ایالات متحده آمریکا، یکی از درجات علمی برای اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی است که بالاترین درجهٔ علمی در بین مدرسان دانشگاه به‌شمار می‌آید.[۱][۱]

در ایران مطابق با سیستم آموزشی دانشگاهی یک استاد در یک نظام ارتقای سلسله‌مراتبی، بالاتر از درجات مربی (Instructor)، استادیار (Assistant Professor) و دانشیار (Associate Professor) و پایین‌تر از رتبه استاد ممتاز (Academic tenure) قرار می‌گیرد.[۲][۳] در آمریکا در بخش آموزش دانشگاهی، به استادیار و دانشیار و استاد ممتاز نیز پروفسور می گویند.

در برخی از موارد به کسانیکه رتبه استادی را در دانشگاه دارند استاد تمام (Full Professor) گفته می‌شود.[۴]

در آمریکا بر عکس کشورهای اروپایی و نیز ایران، پروفسوری نه بعنوان بالاترین درجهٔ علمی، بلکه به همهٔ اعضای کادر آموزشی در دبیرستان ها، کالج‌ها، دانشگاه ها، موسسات آموزش‌های فنی و مدارس پرستاری اطلاق می شود.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «تفاوت استادیار ، دانشیار و استاد چیست؟». presmarymethuen.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۱۵.
  2. «آیین‌نامه ارتقای مرتبه اعضای هیئت علمی مؤسسه‌های آموزش عالی، پژوهشی و فناوری دولتی و غیردولتی». مرکز. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
  3. «آئین‌نامه ارتقای مرتبهٔ اعضا هیئت علمی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
  4. «بالاترین مقام علمی در کشور چیست؟». خبرگزاری دانا. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.