باز کردن منو اصلی

حسن بزرگ امید نوه کیا بزرگ امید یکی از امرای اسماعیلیه و چهارمین فرمانده الموت بود که بر جای پدرش محمد بزرگ امید نشست. وی به مدت ۴ سال از ۱۱۶۲ تا ۱۱۶۶ میلادی بر اسماعیلیان الموت (حکومت) حکومت راند.

او مقالات تازه در مذهب صباحی آورد و خود را به دروغ از فرزندان نزار بن مستنصر فاطمی شمرد و ادعای خلافت الهی کرد و عاقبت به دست حسن نامور که از پیروان او بود در ۵۶۱ ه‍.ق کشته شد.

منابعویرایش

  • فرهنگ جامع تاریخ ایران - عباس قدیانی