خورشید یشت

خورشید یشت نام یشت ششم در کتاب اوستا است که به ستایش خورشید ایزد می‌پردازد.خورشید در زبان اوستایی هئور خشَئتَ می‌باشد که در گاهان زرتشت تنها به صورت هَئور آمده است.این یشت را خیر یشت هم نامیده‌اند و در تفسیرهای پهلوی از آن به خور یشت یاد شده‌است.خورشید یشت دارای هفت بند است.

نمونه ای از خورشید یشتویرایش

خورشید ِجاودانه‌ی رایومند ِتیزاسب را می‌ستایم.
هنگامی که خورشید فروغ بیفشاند و تابان شود، هنگامی که خورشید بدرخشد، سد ها و هزار ها ایزد ِمینُوی برخیزند و این فرّ را فراهم آورند و فروفرستند.
آنان این فـَرّ را بر زمین ِاَهوره‌آفریده پخش کنند، افزایش ِجهان ِاَشَه را، افزایش هستی اشه را.

منابعویرایش

جستارهای وابستهویرایش