دارث ویدر

شخصیت منفی جنگ ستارگان
(تغییرمسیر از دارت ویدر)

دارث وِیدِر (انگلیسی: Darth Vader) شخصیتی تخیلی در فرنچایز جنگ ستارگان است. این شخصیت در اصل آنتاگونیست مجموعهٔ سه‌گانهٔ اصلی است و همچنین در نقش آناکین اسکای‌واکر در مجموعهٔ سه‌گانهٔ پیش‌درآمد یک پروتاگونیست در داستان است. جرج لوکاس، خالق جنگ ستارگان، مجموعاً از شش فیلم اپیزودیک اول این مجموعه به‌عنوان «تراژدی دارث ویدر» یاد کرده‌است.[۳] او به یکی از نمادین‌ترین ویلن‌ها در فرهنگ عامه تبدیل شده و نامش در جایگاه برترین ویلن‌ها و شخصیت‌های داستانی قرار گرفته‌است.[۴][۵] بر اساس یک پژوهش پزشکی که در سال ۲۰۱۰ در آمریکا انتشار یافت، دارث ویدر از لحاظ روانشناختی از اختلالات شخصیتی مرزی رنج می‌برد.[۶]

دارث ویدر
شخصیت جنگ ستارگان
Darth Vader in The Empire Strikes Back.jpg
اولین حضور
خالقجرج لوکاس
تصویرگر
با صدای
اطلاعاتِ درون‌داستانی
نام کاملآناکین اسکای‌واکر
نام مستعاربرگزیده
لقبانی
جنسیتمرد
عنواندارث ویدر
پیشه
  • ّبرده (قسمت یک)
  • پادوان (قسمت دو)
  • شوالیهٔ جدای (قسمت سه، جنگ‌های کلون)
  • عضو شورای عالی جدای (قسمت سه)
  • ژنرال جدای در ارتش بزرگ جمهوری (جنگ‌های کلون)
  • سیت (قسمت‌های چهار و پنج، روگ وان، شورشیان)
  • فرمانده عالی‌رتبه ارتش امپراتوری (قسمت‌های سه تا پنج، روگ وان، شورشیان)
وابستگی
خانواده
همسرپدمه آمیدالا (درگذشت)
فرزندان
خویشاوندانقانونی:
وطنتاتویین

ویدر در سه‌گانه اصلی جنگ ستارگان، فرمانده شیطان‌صفتی است که قوانین امپراتوری کهکشان را با جدیت در کهکشان به اجرا درمی‌آورد و مرید امپراتور پالپاتین، لرد خبیث سیث است و از جنبه تاریک نیرو بهره می‌برد تا بیرحمانه اعضای جدای و اتحادیه شورشیان را تعقیب و نابود کند. لرد ویدر خود زمانی با نام اصلی‌اش آناکین اسکای‌واکر عضو محفل جدای بود و چندین سال تحت تعلیم اوبی-وان کنوبی قرار داشت تا اینکه با پدمه آمیدالا آشنا شد. اسکای‌واکر جوان همواره میل به افزایش قدرت داشت و سعی می‌کرد در این راه از سمت روشن نیرو خارج نشود اما سرانجام او برای محافظت از همسر و فرزند متولد نشده‌اش به سمت قدرت و جاودانگی‌ای که در سمت تاریک نیرو به او وعده داده شده بود تمایل پیدا کرد و چنان در ظلمت غرق شد که حتی نسبت به همسرش که او را عاشقانه دوست می‌داشت دچار توهم توطئه شد. ویدر در نهایت با نجات پسرش لوک اسکای‌واکر و کشتن پالپاتین جان خود را در این راه فدا می‌کند.[۷] او همچنین پدر فیزیکی پرنسس لیا و پدربزرگ مادری کایلو رن است.

این شخصیت را بازیگران مختفی به تصویر کشیده‌اند: دیوید پراوز به صورت فیزیکی ویدر را به تصویر کشید و جیمز ارل جونز صداپیشگی او را در سه‌گانه اصلی بر عهده داشت و سباستین شاو نقش آناکین بدون ماسک را در بازگشت جدای و همچنین روح این شخصیت را در نسخهٔ اصلی فیلم به تصویر کشید. جیک لوید نقش دوران کودکی آناکین اسکای‌واکر را در تهدید شبح، اولین فیلم از سه‌گانهٔ پیش‌درآمد، ایفا کرد و هایدن کریستنسن در دو فیلم بعدی نقش دوران بزرگسالی او را به تصویر کشید.[الف]

این شخصیت علاوه بر شش فیلم اول جنگ ستارگان، در فیلم گلچین روگ وان (۲۰۱۶) حضور داشته و در سه‌گانهٔ دنباله به او اشاره شده‌است؛ در قسمت آخر این سه‌گانه، خیزش اسکای‌واکر (۲۰۱۹)، به‌صورت صدا در نقش آناکین و ویدر کامئو دارد. او در چندین مجموعه تلویزیونی از جمله جنگ‌های کلون (۲۰۰۸) و رسانه‌های مرتبط به جنگ ستارگان مانند بازی‌های ویدئویی، رمان‌ها و کمیک بوکز هم حضور دارد. به‌دلیل محبوبیت ویدر، کالاهای مختلفی از این شخصیت مانند اکشن فیگورها و نسخه‌های لایت‌سیبر او تولید شده‌است.

یادداشت‌ها

  1. هایدن کریستنسن در نسخهٔ جدید بازگشت جدای که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد، جایگزین حضور سباستین شاو در نقش روح آناکین اسکای‌واکر شد.

منابع

  1. "A World Between Worlds". IMDb: Star Wars Rebels (2014–18). February 26, 2018. Retrieved August 2, 2020.
  2. O'Neill, Shane (May 2, 2020). "Clone Wars Uses...Dialogue with a Twist". Screen Rant. Retrieved August 2, 2020.
  3. Wakeman, Gregory (December 4, 2014). "George Lucas Was Terrible at Predicting The Future Of Star Wars". CinemaBlend. Retrieved December 2, 2018.
  4. "Darth Vader – #1 Top 100 Villain". IGN. San Francisco, California: J2 Global. Retrieved February 4, 2016.
  5. "Why Darth Vader Is The Best Villain Ever". Comicbook.com. June 29, 2015. Retrieved February 4, 2016.
  6. Hsu, Jeremy (2010-06-04). "The Psychology of Darth Vader Revealed". livescience.com. Retrieved 2021-11-30.
  7. Thornton, Mark (May 13, 2005). "What is the 'Dark Side' and Why Do Some People Choose It?". mises.org. Auburn, Alabama: Ludwig von Mises Institute. Retrieved May 5, 2007.

پیوند به بیرون