حالت به روی افتاده و پیشانی بر زمین نهاده را اصطلاحاً دَمَر یا دَمَرو می‌گویند. اصل این واژه «دیم به رو» است که دیم در فارسی به معنای صورت است.

مکان‌های تحت فشار در حالت دمرو.

در جراحی

قرارگیری دمرو (به انگلیسی: Prone position)متداول‌ترین وضعیت در اعمال جراحی ستون مهره و نخاع می‌باشد.[۱]نخست بیمار در وضعیت طاق‌باز بیهوش گردیده و سپس توسط تیم جراحی به حالت صاف بر روی شکم یرگردانده می‌شود.

  • دست‌ها بر روی جادستی‌های طرفین قرار می‌گیرند.
  • سر به یک طرف چرخانده شده و با یک پد از گونه و گوش بیمار محافظت می‌شود.
  • در این پوزیشن برای جلوگیری از آسیب رسیدن به چشم‌ها، به آن‌ها پماد مخصوصی مالیده می‌شود.

نقاط تحت فشار

گونه، قسمت جلویی دنده‌ها، خارایلیاک پیشین، کشکک و انگشتان پا که می‌توان با قرار دادن یک بالش در زیر پا از انگشتان محافظت نمود.

در چه عمل‌هایی به کار می‌رود؟

لامینکتومی، رگ‌های واریسی، عمل‌های جراحی پشت قفسهٔ سینه و سینوس پایلونیدال.[۲]

توجهات فیزیولوژیکی

  • این پوزیشن پر مخاطره‌ترین وضعیت از نظر تنفسی است زیرا حرکات طبیعی دستگاه تنفسی و شکم را محدود می‌کند، بنابراین در این وضعیت باید از دستگاه تهویهٔ مصنوعی استفاده نمود.
  • لولهٔ تراشه، خطوط وریدی و وسایل مانیتورینگ باید مرتب بررسی شوند.[۳]

عوارض احتمالی

منابع

  1. پوزیشن پرون (دیکشنری پزشکی)
  2. لطفی. مژگان. انتظار. صمد. راهنمای جامع پرستاری اتاق عمل. نشرجامعه‌نگر. شابک:۱-۰-۹۴۸۰۵-۹۶۴
  3. مجیدی. سید علی. مهارت‌های بالینی کار در اتاق عمل. چاپ اول