دولت دایه یا دولت تیمارگر[۲] لفظی با منشأ بریتانیایی است که این دیدگاه را بیان می‌کند که یک دولت و سیاست‌های آن بیش از حد محافظت‌کننده‌اند یا با اختیار و انتخاب فرد به نحو ناروایی مداخله می‌کند.[۳] این لفظ دولت را به دایه تشبیه می‌کند و نخستین‌بار یکی از اعضای حزب محافظه‌کار بریتانیا در روزنامه خود به کار برد. یک تعریف آن دولتی است اقتدارگرا، مداخله‌جو یا بیش از حد حفاظت‌کننده و با رسوم مداخله‌آمیز مرتبط است که دولت مردم را با مسئول نیازهای مردم بودن، کنترل کردن و حتی تأمین مالی نیازهای مردم آنان را چون بچه بار می‌آورد. برخی امور دولتی که نماد دولت دایه خوانده شده‌اند ناشی از اعمال بهداشت عمومی، مدیریت ریسک سلامت و سیاست‌های ایمنی هستند.

مایکل بلومبرگ، شهردار سابق نیویورک از سیاستمداران حامی دولت دایه توصیف شده است.[۱]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. James, Frank (May 31, 2012). "Bloomberg Becomes Nanny-State Epitome For Some, Giving Obama A Breather". NPR: it's all politics.
  2. «دولت تیمارگر» [علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] هم‌ارزِ «nanny state»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر ششم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶ (ذیل سرواژهٔ دولت تیمارگر)
  3. "nanny, n.1 and adj". OED Online. Oxford University Press. December 2011. Retrieved 2 February 2012.

پیوندها به بیرونویرایش