باز کردن منو اصلی

دین یشت شانزدهمین بخش یشت‌ها در کتاب اوستا است که دارای هفت کرده و بیست بند است و در به نام دین سروده شده‌است.واژه دین که در زبان عربی هم به همین مفهوم بکار می‌رود در زبان اوستایی دو مفهوم دارد.یکی دین که به صورت دئنا عنوان می‌شده و دیگری به مفهوم وجدان.هرچند که نام این یشت در وصف دین است اما از دین نامی برده نشده و بیشتر این یشت به ستایش ایزدبانوی دانش و معرفت چیستا می‍پردازد.

محتویات

نمونه‌هایی از دین یشتویرایش

کرده یکم بندهای اول تا چهارمویرایش

راست‌ترین دانش ِمزداآفریده ی اَشَوَن را می ستاییم که ما را به راه ِنیک رهنمون شود و به گذرگاه ِنیک بَرَد و آنچه ما را آرزوست، به ما بخشد.
دانش ِمزداآفریده را می ستاییم که زَور نیازکننده، اَشَوَن، هنرمند، نامدار، تندکردار، تیز کُنش، رساننده به سرانجام ِنیک و بخشنده ی گشایش ِنیک - دین ِنیک ِمزدایی - است.
زرتـُشت از جای برخاست و شتابان به بیرون از خانه روان شد و دانش را چنین ستود :
ای راست‌ترین دانش ِمزداآفریده ی اشَوَن !
اگر تو پیش از من می روی، چشم به راه من بمان.
اگر تو از پی ِمن می آیی، به من بپیوند.
بشود که آشتی بهره ی ما شود، چنان که راه‌ها را پایانی خوش است؛ در کوه‌ها گذرگاه‌های ِخوب توان یافت؛
از جنگل‌ها آسان توان گذشت و رودهای ناوتاک را به خوشی توان پیمود.
پاداش و آوازه و نیایش و توانایی از آن ِما باد !
برای فـَرّ و فروغش، من او را - راست‌ترین دانش ِمزداآفریده ی اَشَوَن را - با نماز [ی به بانگ ِ] بلند و با زَور می ستایم.
راست‌ترین دانش ِمزداآفریده ی اَشوَن را با هَوم ِآمیخته به شیر، با بَرسَم، با زبان ِخِرَد و «مَنثـَره»،
با اندیشه و گفتار و کردار [ نیک ]، با زَور و با سخن ِرَسا می ستاییم.
یَنگهـِه هاتَم ..

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش