دیوار کمونارها

دیوار کمونارها مکانی در غرب گورستان پرلاشز (به فرانسوی: Père-Lachaise) پاریس است که در ۲۸ مه ۱۸۷۱، قتل‌گاه ۱۴۷ نفر از مبارزان کمون پاریس بود که پای این دیوار تیرباران شدند.[۱]

دیوار کمونارها در گورستان پرلاشز
بنای یادبود کمونارهایی که در دیوار کمونارها کشته‌شدند.

تاریخچهویرایش

گورستان پرلاشز در ماه مه ١٨٠۴ در سرزمینی که قرن‌ها متعلق به یسوعیان بود تأسیس شد و پدر لاچائیس (Père Lachaise)، کشیش اعتراف گیرنده از لوئی چهاردهم سالهای آخر عمرش را در آنجا گذراند. در قرن نوزدهم به عنوان گورستان اشراف، بقایای افراد مشهور از دوره‌های گذشته را نیز در درون خود دارد.

سرکوب شورش کمونویرایش

در بهار ۱۸۷۱ آخرین مبارزان کمون عملاً مبارزه را به این گورستان کشیدند و ارتش ورسای همین‌جا و تا عصر روز ۲۸ می آخرین مبارزان را نیز پای دیوار تیرباران کرد.

این البته پایان قتل‌عام کمونارها نبود. در طول جنگ ۲۰ تا ۳۵ هزار کمونار به قتل رسیدند و بیش از ۴۳ هزار نفر زندانی شدند. بعدها در دادگاهی انقلابی صدها نفر به مرگ محکوم شدند، ۱۳۰۰۰ نفر زندانی شدند و ۴۰۰۰ نفر به نیو کالدونیا تبعید شدند.

دیوار کمونارها طبیعتاً مکان طبیعی گرامیداشت خاطرهٔ کمون بوده‌است. اولین راه‌پیمایی در کنار این دیوار در ۲۳ می۱۸۸۰ و به فراخوان ژول گسد صورت گرفت. ۲۵ هزار نفر در این تظاهرات شرکت کردند و علیه نیروهای پلیس ایستادند. از آن سال تاکنون هرساله سازمان‌های چپ فرانسوی مراسم‌هایی در پای این دیوار در هفتهٔ آخر ماه می برگزار کرده‌اند. پرتجمع‌ترین این تظاهرات‌ها در ۲۴ می۱۹۳۶ و با حضور ۶۰۰ هزار نفر به رهبری لئون بلوم و موریس تورز (درست در میان جنبش اعتصابات و چند هفته پس از تشکیل «جبههٔ مردمی») صورت گرفت.

ژول ژوی شاعر معروف فرانسوی در مورد این دیوار می‌سراید:

معبدی بدون صلیب و بدون محراب، بدون نیلوفرهای طلایی و بدون پنجره‌های آبی آسمانی کلیسا. معبدی که وقتی مردم از آن صحبت می‌کنند، آن را «دیوار» می‌نامند.

منابعویرایش

  1. Steves, Rick; Smith, Steve; Openshaw, Gene (10 October 2007). Rick Steves' Paris 2008. Avalon Travel. p. 316. ISBN 978-1-56691-863-3. Retrieved 15 October 2010.