باز کردن منو اصلی

رآکتور آب فشرده

گونه‌ای واکنش‌گاه هسته‌ای
تصویر گرفته شده توسط کمیسیون ساماندهی هسته‌ای ایالات متحده از قسمت بالایی یک رآکتور آب فشرده.

راکتور آب فشرده معروف به رآکتورهای PWR، (به انگلیسی: Pressurized-Water Reactor) یکی از نخستین انواع رآکتور هسته‌ای صنعتی در نیروگاه‌های هسته‌ای در جهان است که از انرژی هسته‌ای استفاده می‌کند.

این رآکتورها معمولاً در فشارهای آبی بالا (مثل ۱۵ مگاپاسکال یا ۲۲۵۰ پی اس آی) کار می‌کنند؛ و از آنجایی که آب درون این سیستم‌ها به صورت بخار نیست، رآکتور احتیاج به مبادله گرهای گرمایی (heat exchanger) جهت تولید انرژی دارد؛ لذا بازده کل این نوع راکتور حدودا بین ۳۲٪ تا ۳۳٪ تخمین زده می‌شود.[۱]

این رآکتور یکی از سه نوع راکتورهای LWR است، و در زیردریایی‌ها و برخی ناوگان دریایی نیز از آن استفاده می‌گردد.

برخی سیستمهای معروف PWRویرایش

 
طرح رآکتور VVER-1000 روسی

System 80ویرایش

راکتور +System 80 ساخت وستینگهاوس[۲]

AP600ویرایش

راکتور AP600 PWR ساخت وستینگهاوس[۳]

VVERویرایش

راکتور VVER شبیه PWRها هستند اما تفاوت‌هایی دارند که ریشه در فناوری بلوک شرق دارد. این رآکتورها در دهه ۱۹۷۰ در کشورهای کمونیستی ابداع شدند و از دسته‌های منحصربه‌فرد سوختی ۶ ضلعی بهره می‌برند (به انگلیسی: hexagonal fuel assembly).

در میان رآکتورهای VVER-440، همکنون دو نوع در حال فعالیت هستند:

  • VVER مدل ۲۳۰
  • VVER مدل ۲۱۳ که جدیدترند

راکتورهای VVER-1000 در دهه ۸۰ میلادی ابداع گردیدند، و شبیه تر به PWRهای غربی اند، اما آن‌ها نیز از عناصر سوختی ۶وجهی سود می‌برند.

طرح رآکتور PWRویرایش

سرد کنویرایش

آب سبک به عنوان سرد کن اولیه استفاده می‌شود.

جستارهای مربوطهویرایش

منابعویرایش

  1. Introduction to Nuclear Engineering. J.R. Lamarsh, et al. 3ed. 2001. pp.137
  2. Advanced Reactor Designs
  3. IEEE Xplore - The AP600: a safe, simplified PWR and its environment