باز کردن منو اصلی

در تقویم بهائی هر سال دارای ۳۶۵ روز (۳۶۶ روز در سالهای کبیسه) است. یک سال شامل ۱۹ ماه ۱۹ روزه است که جمعاً ۳۶۱ روز می‌شود و چهار روز باقی‌مانده که در سالهای کبیسه پنج روز می‌گردد، به ایام هاء مشهور است. آخرین ماه سال، شهر العلاء نامیده می‌شود. بهائیان در این ماه از طلوع تا غروب خورشید از خوردن و آشامیدن و استعمال دخانیات پرهیز کرده و روزه می‌گیرند. در دیانت بهائی روزه مبارزه با هوای نفس است.

تقویم بهائی بنابراین تقویم ثابت، این ماه یعنی ماه صیام، همه ساله مطابق ۱۱ اسفند تا عید نوروز است. بدین صورت عيدصیام و عید نوروز در یک روز است. البته در مورد روزه در آخرین روز سال کبیسه اختلاف نظر وجود دارد. روزه در دیانت بهائی بر هر بهائی ای که ۱۵ سال تمام (سن بلوغ در دیانت بهائی) دارند، واجب است.

در این بین افرادی از گرفتن روزه معافند:

  • مسافرین
    • مشروط بر اینکه سفر بیش از ۹ ساعت به طول انجامد.
    • کسانی که پیاده سفر می‌کنند به شرط اینکه بیش از ۲ ساعت پیاده‌روی کنند.
    • کسانی که در محلی کمتر از ۱۹ روز اقامت کنند.
    • کسانی که به قصد اقامت ۱۹ روز یا بیشتر در محلی وارد شوند فقط برای ۳ روز اول بعد از ورود از روزه گرفتن معافند.
    • کسانی که در ایام روزه به خانه خود مراجعت می‌کنند از روز ورود باید روزه بگیرند.
  • بیماران
  • نفوسی که سنشان متجاوز از ۷۰ سال است. این سن در دیانت بهائی به حد هرم معروف است.
  • زنان باردار
  • زنان شیرده
  • زنان در موقع عادت ماهیانه
  • شاغلین به مشاغل سخت. بهاءالله شارع دین بهایی در اینباره می نویسد که در آن ایام قناعت و ستر یعنی عدم تظاهر به جهت احترام حکم الله و مقام صوم (روزه) اولی و پسندیده است.[۱]

روزه برای نذر و عهد در غیر ماه شهر العلاء جایز است، «ولکن حق جل جلاله دوست داشته که عهد و نذر در اموری که منفعت آن به عبادالله می‌رسد واقع شود»[۲]

پانویسویرایش

منابعویرایش