روز استقلال ایالات متحده آمریکا

جشن ملی در ایالات متحده، تعطیلی رسمی

روز استقلال ایالات متحده آمریکا (به انگلیسی: Independence Day)، که با نام چهارم جولای (به انگلیسی: Fourth of July) نیز شناخته می‌شود، یک جشن فدرال در آمریکا است که یادآور تصویب اعلامیهٔ استقلال ایالات متحدهٔ آمریکا در روز ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ میلادی می‌باشد. کنگره قاره ای در آن زمان رسماً اعلام نمود که ۱۳ مستعمره آمریکایی خود را به عنوان یک ملت واحد می‌دانند و دیگر قسمتی از پادشاهی بریتانیای بزرگ محسوب نمی‌گردند. در واقع کنگره دو روز پیش تر یعنی در روز ۲ ژوئیه رای به استقلال داده بود. این روز یکی از تعطیلات رسمی در ایالات متحده آمریکا است. همه ساله چهارم ژوئیه —سالروز تأیید متن و عبارت‌بندی اعلامیه توسط کنگره— به عنوان روز استقلال آمریکا جشن گرفته می‌شود.[۱]

روز استقلال
Fourth of July fireworks behind the Washington Monument, 1986.jpg
مراسم آتشبازی یادبود واشینگتن سال ۱۹۸۶ در روز استقلال.
نام دیگرچهارم ژوئیه (جولای)
برپایی توسطایالات متحده آمریکا
نوعملی
اهمیتروزی در سال ۱۷۷۶ که اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا توسط دومین کنگره قاره‌ای به تصویب رسید
جشن‌هاآتش‌بازی، تجدید دیدار خانواده‌ها، کنسرت‌ها، باربیکیو، پیک‌نیکها، رژهها، ملی
تاریخ۴ ژوئیه
تناوبسالانه

در آمریکا «روز استقلال» همراه است با آتش بازی، رژه، باربکیو، کارناوال، پیک نیک، کنسرت، بازیهای بیس بال، سخنرانی‌ها و جشن‌های سیاسی، و خیلی دیگر از برنامه‌ها مراسمی که برای بزرگداشت تاریخ و سنن در این کشور برپا می‌گردد. روز استقلال روز ملی ایالت متحده است.

روز استقلال معمولاً با آتش بازی، رژه، باربیکیو، کارناوال، نمایشگاه، پیک نیک، کنسرت، بازی‌های بیسبال، گردهمایی‌های خانوادگی، سخنرانی‌های سیاسی و مراسم، علاوه بر رویدادهای مختلف عمومی و خصوصی دیگر که تاریخ، دولت را جشن می‌گیرند، مرتبط است. و سنت‌های ایالات متحده روز استقلال روز ملی ایالات متحده است.[۲][۳][۴]

پیش زمینهویرایش

در طول انقلاب آمریکا، جدایی قانونی سیزده مستعمره از بریتانیای کبیر در سال ۱۷۷۶ در واقع در ۲ ژوئیه رخ داد، زمانی که کنگره دوم قاره ای به تصویب قطعنامه استقلال که در ژوئن توسط ریچارد هنری لی از ویرجینیا پیشنهاد شده بود، رای داد و اتحاد را اعلام کرد. کشورهای مستقل از حکومت بریتانیای کبیر. پس از رای دادن به استقلال، کنگره توجه خود را به اعلامیه استقلال معطوف کرد، بیانیه ای که این تصمیم را توضیح می‌دهد، که توسط کمیته ای پنج نفره تهیه شده بود که توماس جفرسون نویسنده اصلی آن بود. کنگره به بحث و بازنگری متن بیانیه پرداخت تا نکوهش شدید تجارت برده را حذف کند، سرانجام دو روز بعد در ۴ ژوئیه آن را تصویب کرد. یک روز قبل، جان آدامز به همسرش ابیگیل نامه نوشته بود:

پیش‌بینی آدامز دو روز دیگر متوقف شد. از همان ابتدا، آمریکایی‌ها استقلال را در ۴ ژوئیه جشن گرفتند، تاریخی که در اعلامیه استقلال بسیار تبلیغاتی نشان داده شده‌است، نه در ۲ ژوئیه، تاریخی که قطعنامه استقلال در جلسه غیرعلنی کنگره تصویب شد.

مورخان مدتهاست که آیا اعضای کنگره اعلامیه استقلال را در ۴ ژوئیه امضا کرده‌اند یا خیر، اختلاف داشتند، حتی اگر توماس جفرسون، جان آدامز و بنجامین فرانکلین همه بعداً نوشتند که در آن روز آن را امضا کرده بودند. اکثر مورخان به این نتیجه رسیده‌اند که اعلامیه تقریباً یک ماه پس از تصویب آن در ۲ اوت ۱۷۷۶ امضا شده‌است و نه در ۴ ژوئیه که معمولاً تصور می‌شود.

در یک تصادف قابل توجه، توماس جفرسون و جان آدامز، تنها دو امضاکننده اعلامیه استقلال که بعداً به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده خدمت کردند، هر دو در یک روز درگذشتند: ۴ ژوئیه ۱۸۲۶، که پنجاهمین سالگرد اعلامیه بود. جفرسون حتی به این واقعیت اشاره کرد. جیمز مونرو، یکی دیگر از بنیانگذاران که به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد، اگرچه امضاکننده اعلامیه استقلال نبود، همچنین در ۴ ژوئیه ۱۸۳۱ درگذشت و او را به سومین رئیس‌جمهور تبدیل کرد که در سالگرد استقلال درگذشت. تنها رئیس‌جمهور ایالات متحده که در روز استقلال متولد شد، کالوین کولیج بود که در ۴ ژوئیه ۱۸۷۲ به دنیا آمد.

رسومویرایش

روز استقلال یک جشن ملی است که با نمایش‌های میهنی مشخص می‌شود. مشابه سایر رویدادهای تابستانی، جشن‌های روز استقلال اغلب در فضای باز برگزار می‌شود. بسیاری از سیاستمداران در این روز حضور در یک رویداد عمومی برای تمجید از میراث، قوانین، تاریخ، جامعه و مردم کشور را مهم می‌دانند.

طبق 5 U.S.C. § ۶۱۰۳، روز استقلال یک تعطیلات فدرال است، بنابراین همه موسسات غیر ضروری فدرال (مانند خدمات پستی و دادگاه‌های فدرال) در آن روز تعطیل هستند. در حالی که تعطیلات قانونی در ۴ ژوئیه باقی می‌ماند، اگر آن تاریخ در روز شنبه یا یکشنبه باشد، کارمندان دولت فدرال به ترتیب روز جمعه یا دوشنبه مجاور را تعطیل خواهند کرد.

خانواده‌ها اغلب روز استقلال را با میزبانی یا شرکت در یک پیک نیک یا باربیکیو جشن می‌گیرند. بسیاری از آنها از روز تعطیل و در برخی سالها از تعطیلات آخر هفته برای دور هم جمع شدن با اقوام یا دوستان استفاده می‌کنند. تزئینات (به عنوان مثال، استریمر، بادکنک، و لباس) عموماً به رنگ قرمز، سفید و آبی، رنگ‌های پرچم آمریکا هستند. رژه‌ها اغلب صبح‌ها، قبل از گردهمایی‌های خانوادگی برگزار می‌شوند، در حالی که نمایش‌های آتش‌بازی بعد از تاریکی شب در مکان‌هایی مانند پارک‌ها، مکان‌های ورزشی، نمایشگاه‌ها، سواحل عمومی یا میادین شهر انجام می‌شود.

شب قبل از چهارمین روزی نقطه کانونی جشن‌ها بود، که با تجمعات پرشور که اغلب آتش‌افزارها را به عنوان مرکز اصلی خود در بر می‌گرفت، مشخص می‌شد. در نیوانگلند، شهرها برای ساختن اهرام سر به فلک کشیده که از بشکه‌ها و چلیک‌ها مونتاژ شده بودند، با هم رقابت کردند. آنها را هنگام شب روشن کردند تا جشن را آغاز کنند. بالاترین‌ها در سالم، ماساچوست، با اهرام متشکل از چهل طبقه بشکه بود. اینها بلندترین آتش‌سوزی‌های ثبت‌شده را ایجاد کردند. این رسم در قرن ۱۹ و ۲۰ شکوفا شد و هنوز هم در برخی از شهرهای نیوانگلند انجام می‌شود.

گالری جشنویرایش

منابعویرایش

  1. 4th of July - Independence Day
  2. "National Days of Countries". Ministry of Foreign Affairs and Trade. New Zealand. Archived from the original on September 4, 2011. Retrieved June 28, 2009.
  3. Central Intelligence Agency. "National Holiday". The World Factbook. Archived from the original on May 13, 2009. Retrieved June 28, 2009.
  4. "National Holiday of Member States". United Nations. Archived from the original on July 2, 2012. Retrieved June 28, 2009.