ریزپرخاشگری (به انگلیسی: Microaggression) را در معنای تبعیض قائل شدن کلامی، رفتاری و محیطی در موقعیت‌های عادی و برخوردهای کوتاه روزمره به کار می‌برند که می‌تواند سهوی یا عمدی رخ دهد. چستر ام. پیرس، روانپزشک و استاد دانشگاه هاروارد، این اصلاح را برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ به کار برد و جا انداخت. او از این اصلاح برای اشاره به توهین‌های مکرری استفاده کرد که غیر سیاهان در حق سیاهان آمریکایی روا می‌داشتند و نیز اینکه ایشان را جدی نمی‌گرفتند. ماری رووی، اقتصاددان در ام‌آی‌تی، در سال ۱۹۷۳ از همین اصطلاح برای پرخاشگری‌هایی استفاده کرد که زنان را هدف می‌گرفتند. رفته‌رفته از این اصطلاح برای سایر گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده چون فقرا و معلولان هم مورد استفاده قرار گرفت.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷] ریزپرخاشگری‌ها معمولاً کلیشه‌های مربوط به اقلیت‌ها را تکرار یا تصدیق می‌کنند، یا با نرمال نشان دادن گفتمان مسلط، به شکل زیرکانه‌ای اعضای چنین اقلیت‌هایی را بابت ناهنجاری و غیرطبیعی بودن مورد تحقیر قرار می‌دهند.

منابعویرایش

  1. «آيا شما ريزپرخاشگريد؟». بی بی سی فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۴-۱۲.
  2. Harwod, Stacy; Browne Huntt, Margaret. "Racial Microaggressions" (PDF). The University of Illinois.
  3. "Racial Microaggressions in Every Day Life" (PDF). Mizzou Diversity. University of Missouri. Archived from the original (PDF) on 2 July 2016.
  4. «21 Racial Microaggressions You Hear On A Daily Basis». BuzzFeed. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۴-۱۲.
  5. «Microaggression theory: an assault on everyday life». Britain’s first online-only current-affairs mag, spiked. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۴-۱۲.
  6. «Microaggressions in Everyday Life». Psychology Today. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۴-۱۲.
  7. DeAngelis، Tori (۲۰۰۹). «Unmasking 'racial micro aggressions'». American Psychological Association. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۴-۱۲.