زاهده عبّاسیّه (۱۲۷۹-۱۳۲۸م) (نسب: زاهده بنت محمد بن مبارک بن مستعصم) امیربانوی عباسی، شاعر، ادیب و بانوی فقیه بود که به تقوا، پرهیزگاری و نیکوکاری شهرت داشت.[۱] مدرسه‌ای در عمادیهٔ بغداد به نام «مدرسهٔ زاهدیه» بنیان کرد؛ شاعران و عالمان در خانه‌اش گرد می‌آمدند تا به بیان دیدگاه‌های خود بپردازند. زاهده با پسرعمویش عمادالدین ازدواج کرد.

زاهده عباسیه
زاهده عباسیه
زادهٔ۱۲۷۹م/ ۶۷۸ق
بغداد
درگذشت۱۳۲۸م/ ۷۲۹ق
بغداد

منابع ویرایش

  1. ألتونجی، محمد (۲۰۰۱). معجم أعلام النساء. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۹۴.