باز کردن منو اصلی
نگاره سبزدیسه را در گیاه آویشن نشان می‌دهد.

سبزدیسه[۱] یا کلروپلاست (به انگلیسی: chloroplast) دیسه‌هایی دارای سبزینه هستند که در سیتوپلاسم سلول‌های گیاهی یافت می‌شود. سبزدیسه‌ها به امواج مختلف طیف نوری حساس‌اند و با استفاده از سبزینهٔ خود انرژی فوتونها را به مولکولهای شیمیایی تبدیل می‌کنند. شمار سبزدیسه‌ها به‌طور ژنتیکی معین است. همچنین کلروپلاست از واحدهایی به نام گرانوم ساخته شده‌است که انرژِی خورشید را به دام می‌اندازد و خود این گرانوم‌ها نیز از واحدهایی به نام تیلاکوئید تشکیل شده. درون کلروپلاست مایعی سیال به نام استروما یا بستره تشکیل شده‌است. در واقع کار اصلی کلروپلاست فوتوسنتز است (فوتوسنتز: فرایندی است که انرژی خورشید را جذب می‌کند و ان را به صورت مواد غذایی یا قندها تبدیل می‌کند). کلروپلاست دارای دو غشا است که عبارتند از:

۱- غشا درونی

۲- غشا خارجی که این دو غشا فضای درون کلروپلاست رو به سه بخش تقسیم می‌کنند که عبارتند از:

الف- فضای بین غشا داخلی و خارجی. ب- فضای درون غشا داخلی (استروما) که گرانوم‌ها (شامل تیلاکوئیدها) در ان قرار دارد. پ- فضای درون تیلاکوئیدها. همچنین درون کلروپلاست DNA حلقوی و کلروفیل(a,b) و کاروتنوئید که از اجزای مهم کلروپلاست است وجود دارد.

منابعویرایش

  1. «سبزدیسه» [زیست‌شناسی- علوم گیاهی] هم‌ارزِ «chloroplast»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. «فارسی». در همان. دفتر اول. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ سبزدیسه)